Yýllar öncesinin TRT'sindeki "Gece ve Müzik" programýnýn tutkunlarýný nostaljinin derinliklerine sürükleyecek bir Ayþegül Yeþilnil yazýsý... "❤Renin bugün doðmuþ..ve ben de onun için yazdýðým bu yazýyý ilk kez  doðduðu gün paylaþmak istedim. Kimbilir belki de cümlelerim ruhuna ulaþýr? Doðum günü armaðaným olsun... Anýsýna saygýlarýmla.. 🙏"

 

***

"GECE ve MÜZÝK"

Sanýrým orta 3. sýnýf öðrencisiydim.. Geceyi sabýrsýzlýkla beklerdim. Çünkü saat 24.00 ve 01.00 arasý ismi "Gece ve Müzik" olan o harika radyo programý baþlardý . Açýlýþ ve kapanýþta ise, Rýza Silahlýpoda tarafýndan bestelenmiþ olan unutulmaz bir  melodisi vardý.. tüm program boyunca birbirinden güzel ve romantik müzikler su gibi akardý. Son þarkýlara doðru uyku pericikleri dans etmeye baþlardý.. 
 "Gece ve Müzik sona erdi" anonsunu yapan o müþfik, fýsýltý gibi ve huzura davet eden sihirli sesi duyunca da , neredeyse yeni dalmýþ olduðum rüyadan izin isteyerek baþucumdaki radyoyu uykulu uykulu kapatýrdým..

Radyonun içine gizlenmiþ birileri var sandýðýmýz yaþlardan da yeni çýkmýþtýk aslýnda.. Radyo tiyatrosunun,  hayal gücümüzü geliþtirmemize ne büyük katkýsý olmuþtu. Müzik programlarý da böyleydi. Çok kaliteli program yapan insanlarýn varlýðý bizim þansýmýzdý. Ki onlarýn bir çoðu ile büyüdüðümde arkadaþ olma mutluluðunu da tattýðým için gerçekten þanslýyým..bizler iyi dinleyicilerdik. Onlar da iyi yapýmcýlar. Dinlediklerimiz ise müzik tarihine büyük  iz býrakmýþ bir dönemin, kaliteli þarkýlarýydý. 

Büyüdüm, eðitim aldým , ressam ve caz þarkýcýsý oldum. Gün geldi kendi þarkýlarýmý yazdým. Müzik dolu bir aileye doðduðum için genlerime, kýymetli bir müzisyenle evlendiðim  içinse Hayat'a  her zaman teþekkür ettim. 
Müziðe emek verme aþamasýnda, geliþimimize önemli destek verenler  yeni þarkýlarý öðrenmemize,  iyi müzik dinlememizin lüksünü bizlere ikram edenler, iyi müziði yayýnlayan yapýmcýlardý.  Ve elbette, Renin Batýgün (Gül) Ýzmir'de, bu konudaki önemli isimlerden birisiydi.  

Aradan yýllar geçti..1984 yýlýndaydýk. 
 Nezih ile yeni evliydik ve  Bodrum'un efsanevi caz kulüplerinden Jazz Now'da sahne almaya baþlamýþlardý. . Ben de onlarý dinlerken,  klüp sahibi Mehmet Demirtaþçý'nýn teþviki ile  caz resimlerimi ilk kez çizmeye baþlamýþtým. Tam 1 yýl sonra ilk kiþisel sergimi Bodrum Sualtý Arkeoloji Müzesinde açacaðým, aklýmýn ucunda bile yoktu. Durmaksýzýn çiziyordum..

Çok utangaçtým ve en arkada oturup  kimse görmeden müzisyenleri çiziyordum.. bazen de dinleyicileri..Tuna Ötenel saksafon ve piyano , Nezih Yeþilnil kontrbas, Cankut Özgül ise davul çalýyordu. Zaman zaman farklý caz müzisyenleri, caz þarkýcýlarý  konuklarý oluyordu.  Nükhet Aruca, Muvaffak Falay, Ayten Alpman, Ayþe Gencer ve daha birçok,  çok sevdiðim insan..

 Tüm dikkatimi vererek  içlerinde eþimin de olduðu sahnedeki müzisyenleri çizdiðim bir gece , birdenbire  onu farkettim. Karþýmda oturuyordu. Týpký anneciðim gibi elinden hiç býrakmadýðý sigarasýný içiyordu.
Sarý saçlarý kabarýk ve kývýrcýktý.. beyaz bol gömleðinin üzerine siyah bir yelek giymiþti. Dikkatle müzik dinliyordu. Çok güzeldi.  Önce bir eskizini çizdim , sonra da kuru pastel boyalarýmla..hem de radyodan dinlediðim o harika þarkýlarý bana dinleten kadýný çizdiðimi henüz bilmeden..

 Renin ve yine bir müzik programcýsý olan eþi Bülent Gül, zaman zaman caz dinlemeye gelirlerdi. Güler yüzlü, renkli, güzel ve hoþ bir çiftti..sýcacýk tebessümlerle selamlaþýrdýk..

Aradan çok uzun yýllar geçti..hem de çok uzun. 40 . Sanat yýlýmý kutladýðým yýla geldim. Yani böylelikle o gecelerde çizdiðim eskizler ve resimler ise 41. Yaþýna geldi..  

Ýlginçtir ki 1 hafta önce aniden, eski resimlerimin fotoðraflarýný buldum ..içlerinde Renin'in resminin fotoðrafý da vardý. Baktým, gülümsedim. Ve o çizdiðim aný yaþar gibi hissettim. Birkaç gün sonra, akþam saatlerinde büyük sarý bir zarfa ihtiyacým vardý ve aramaya baþladým. Bulamadým. Koridorda ýþýk yanmayan bir bölüm var oradaki kütüphanemde de eski yýllara ait  dosyalarým ve basýn arþivim var. Karanlýkta en üst dosyaya uzandým el yordamýyla orada  bulabilirim umuduyla..dosya üzerime düþtü. Ben de karanlýk olduðu için yerine yerleþtiremedim,  sabah düzenlerim diye odama götürdüm. Sehpamýn üzerine koyarken sanki biri koluma hýzla dokundu ve dosya yine düþtü.. hatta buna  uçarak düþtü diyebiliriz.. ýþýðý açtým .  1984 yýlýnda caz klüpte çizdiðim eskizler yere saçýlmýþtý. Çok uzun yýllardýr görmediðim eskizlerim..En üstte ise Renin'in eskizi. Bana bakýyordu. 
Kalakaldým..öylece kalakaldým..
Böyle çok ilginç anýlarý hayli fazla bir insan olduðum için, sadece saygýyla gülümsedim. Ve birþeyler yapmam için iþaretler geldiðinin farkýna vardým. Ama ne yapmalýydým?
Daha doðrusu ne yapmam gerekiyordu?

Çünkü, yýllar önce Renin'in vefat ettiðini duymuþtum.  Durmadan ne yapmalýyým diye düþünürken birden aklýma kýzý ile sosyal medyada baðlantýmýz olduðunu hatýrladým. Yaþadýðým tüm bu garip geliþmelerin sebebinin, belki de  kýzý Payam'a yüzünü göstermek istiyor olabileceðini düþündüm. Aslýnda bunun açýklamasý sadece evladýnda gizliydi..
Sonuçta,  ben de yaþadýðým durumu ve resimlerimin fotoðraflarýný geceyarýsýndan sonra kendisine ilettim.

Ertesi gün, Payam beni telefonla aradýðýnda sohbetimiz candan ve sýmsýcacýktý. Hatta  muhteþemdi.. telefon konuþmamýza doyamadýk diyebilirim..  annesinin þiirlerinden oluþan bir kitap çýkarmak istediðini, resim ve eskizin görselinin tam zamanýnda geldiðini belirtince sevindim. Ve elbette söylediði en çarpýcý , heyecan verici cümle ise þuydu.
"Bugün annemin vefat yýldönümü" !!

 Çok duygulandým çünkü beklediðim açýklama doðrudan evladýndan gelmiþti..Yapmam gereken ne ise onu yapmýþ , bir annenin vefatýndan 12 yýl sonra evladýna yüzünü göstererek, vermek istediði mesajýna elçi olmuþtum. Bunu büyük bir saygýyla kabullendim. 

Ayný gece, uyumaya hazýrlandýðýmda küçükken radyomdan  gelen o müþfik, fýsýltý gibi  ve huzura davet eden sihirli sesi ve melodisini duyar gibi oldum..
"Gece ve Müzik sona erdi" 
 
Bazý þeylerin ne zaman sona ereceðini ve ne zaman baþlayacaðýný sadece ve sadece "Hayat" bilir diye düþündüm..

Neredeyse yeni dalmýþ olduðum rüyadan izin isteyerek, hayalimde hala baþucumda duran radyoyu,  bu kez huzurlu bir gülümsemeyle kapattým..

Ayþegül Yeþilnil 

Mayýs . 2025
Urla Ýskele

Yazýmý bitirdim ama sanki bitmemiþ birþeyler vardý. Tam Payam'a yazdýklarýmý  göndereceðim ama bir türlü gönder tuþuna basamýyorum.  3 gün boyunca Renin ile ilgili yazdýðým yazý bende durdu. Yine bir nedeni var diye düþündüm..evet birkaç cümle daha geldi aklýma ve onu yazdým.. Þimdi bitti dedim.  Uzun zaman sonra,  bir resim sergisinin açýlýþýna gidecektik ve ben yazýmý bitirmekle uðraþýyordum. Evet bitti dedim, geceyarýsý gönderirim.. Hazýrlandýk . Urla Dam'da yapýlan serginin açýlýþýna gittik.  Orada, Ýstanbul'dan tanýdýðýmýz eski bir arkadaþýmýzla karþýlaþtýk ve  oturduðu masaya davet edildik.
6 kiþiydik, sohbet çok güzeldi.. hemen yanýmda Güzel Sanatlar Fakültesinden pýrýl pýrýl bir meslektaþým vardý.. Çok tatlý,  çok zarif  bir haným .Ve Fakülte dönemimde benimle ilgili  hiç bilmediðim,  harika okul anýlarý anlattý. Bu gerçekten  büyük moral oldu doðrusu.. Ýþte þimdi derin bir nefes alýn..

Çünkü ismi Renin !!!  Biz okulumuzu konuþurken karþýmda oturan ve o sýrada Nezih ile müzik hakkýnda konuþan   Murat aniden ; "Hatýrlarmýsýnýz? GECE ve MÜZÝK diye bir program vardý radyoda "dedi.. Ben irkildim. Yukarý  doðru kalkmýþ kaþlarýmýn altýndaki gözlerim, aðýr aðýr  Nezih'e doðru döndü.. ve göz göze geldik ! 
Çünkü o da biliyordu ki yaklaþýk 2 saat önce  bu baþlýðý koyduðum yazým bitmiþti...yazým bitmiþ ve evden çýkmýþtýk. 
 Ýstanbul'dan gelen arkadaþýmýz Cem ise "Nasýl hatýrlamayýz ? hepimiz geceleri o programý dinleyerek büyüdük. Ders çalýþýrken hep dinlerdim" dedi. 
Birden herkes giriþ melodisini söylemeye baþladý..  Aðlamak üzereydim..  bunun üzerine Renin, sýcacýk bakýþýyla bana dönerek "Biliyormusun ismim neden Renin?" dedi.. Ben yine kalakalmýþtým..
Neden ? dedim..çünkü þimdiye kadar duyduðum 2 . Renin idi.. 

Fuzuli'nin bir þiirinde de geçen ve "Berrak su damlasý" anlamýnda olan ismini çok sevdiðini söyleyen Renin devam etti.. Teyzem,  Renin haným'ý çok beðenirmiþ . Hem entellektüel kimliðini, hem tarzýný, güzelliðini.. sonraki yýllarýnda da  radyoda yaptýðý müzik programý harikaydý diye , doðduðumda koyu hayraný olduðu Renin'in isminin bana konulmasýný istemiþ.. Yani, teyzem Nilüfer, sayesinde ismim Renin olmuþ.. onun programlarýný ben de severek dinliyordum ve böylesine güzel anýlan bir insanýn ismini taþýmaktan da gurur duyuyordum.." dedi. 
Aðzým ve elbette gözlerim açýktý..þok olmuþtum.. zor kapattým, kendimi topladým..

 Þimdi sýra bendeydi.. 
Etraf bomboþtu ve bizden baþka kimse kalmamýþtý Karanlýk ve sessiz bir ortam oluþmuþtu.. 

"Biliyormusunuz?"dedim "buraya gelmeden az önce  baþlýðý  GECE ve MÜZÝK olan bir yazý yazdým."
Çýt çýkmýyordu..
"Artýk dayanamýyorum  ve izninizle yazýmý ilk kez sizlerle paylaþacaðým" dedim.. Ve baþladým okumaya.. bir yerinde gözlerim yaþardý, bir yerinde de sesim titredi, bir yerinde de týkandým,  ama okudum..Sevgili yepyeni dostlarýmýz okumamýn birkaç yerinde "yok artýk!" diye sesler çýkardýlar..onlarýn da gözleri açýlmýþ, onlar da kalakalmýþlardý!

Evet ... yazým bitmiþ, ilk sunumum ise diðer Renin'in yanýnda, yani Renin ile en anlamlý þekilde adaþ olan güzel bakýþlý kadýnýn yanýnda gerçekleþmiþti. 
Birden kendimi iyi hissettim..Hem de çok iyi..
Böylelikle yazýmýn artýk bittiðini düþündüm.. ancak Payam'a bir türlü gönderemiyordum..  sanki tamamlanmasý için bir türlü bilemediðim  birþeylere daha ihtiyacý vardý..

Bu sefer tam bittiðini düþündüðüm bir anda ne oldu biliyormusunuz?arkadaþlarýmýz telefon edip akþamüzeri çay bahçesinde  buluþmak istediler. Karþýyaka'dan eþi ile günü birlik gelen sevgili Turgay Pasinligil  ile sohbet ediyorduk ki sohbetimizin bir yerinde bana, "Nezih'le beraber  Yaþar Üniversitesinde eðitmen olmayý düþündünüz mü hiç? "  dedi..
"Hayýr?" dedim.. 
Ve iþte o an yine  baþladý herþey...
"Benim arkadaþýmýn kýzý orada öðretim üyesi ,ismi Payam " dedi.. Annesi  TRT den meslektaþýmdý..  "Gece ve Müzik" programýnýn yapýmcýsý Renin Batýgün bilirmisin acaba ? " dedi.. Geçtiðimiz günlerde Urla dam'da konuþtuðum Renin hemen sað yanýmda  oturuyordu.. Bu kez çay bahçesinde konuþtuðum Turgay ise hemen sol yanýmda.. Ve en ilginç olaný ise  birden bire bana Renin'den bahsediyor olmalarýydý..Ben yine kocaman açýlmýþ gözlerimle "eveeeet? onun ile ilgili çok ilginç þeyler yaþýyorum ve yazýyorum .. peki senin Renin hakkýnda  bana söyleyeceklerin olabilir mi acaba ? " dedim.. 
 Düþündü, düþündü..
Ve anlatmaya baþladý..  Hatýrladýklarýmdan birkaç tanesini aktarayým. Virginia Woolf'u severdi, üzerine konuþurduk, "Saatler" adlý kitabýný istemiþti benden, ertesi gün getirmiþtim. Orient Express ile seyahatin hayalini kurardý. Eski mutfak eþyalarý, eski pikaplar, plaklar, müzik dolaplarý, eski mobilyalar veya arabalardan söz açtýðýmýzda "ölmeden þunlarla bir arada yaþamak istiyorum" derdi. Bodrum'dan, Maça Kýzý'ndan, Mehmet Sönmez'den söz ederdi. 
Bir de , anlattýðý çok ilginç bir þey vardý.. þöyle ki;  "Bodrum'da bir gece Burhan Uygur, 20 resimden oluþan bir defterini Renin'e býrakmýþ, Renin de sabaha kadar oturup her resim için bir þiir yazmýþ.  Ertesi gün Erol Simavi Veli Bar'a gelip, Renin'i evden çaðýrmýþ ve o defteri satýn almýþ." hatýrlayabildiklerim bunlar Ayþegül  dedi.. 
TRT de çok neþeli bir grubumuz vardý . Radyo programlarýmýz bittikten sonra çok gülerdik..güzel günlerdi.. Ve hastalandýktan sonra,  ona hastanede  ziyarete gittikten hemen sonra aramýzdan ayrýldý " diyerek konuþmasýný sonlandýrdý..
Bunlarýn da bilinmesini istediði için bir türlü bu yazýyý bitiremediðim hissine kapýldým.. Belki de  o resimli 20 sayfadaki 20 þiirinin ortaya çýkmasýný mý istiyordu acaba?  diye düþünmeden edemedim.. 
Ertesi gün Payam'ý aradým. Annesinin o þiirlerinden hiç haberinin olmadýðýný öðrendim.. Eminim bu kadar renkli ve sevilen bir insaný tanýyan çok arkadaþým var ve onlarýn anlatacaðý çok hatýralarý var.. "Renin"  tek tek arkadaþlarýna anlattýrýlabilir elbette.  Ancak burada benim yaþadýðým çok farklý ..  Yanýmdaki insanlarýn bana onu hiç sormadan anlatmaya baþlamasý .. Resminin eskizinin bunca yýl sonra ,vefat ettiðini gün bulmam.. Niye ben? iþte onu bilemiyorum..belki de o 20 þiirin bulunmasý için belki de baþka bir mesaj için.. 
Sonuçta , bu dünyadan bir Renin geçmiþ.. 
Ardýnda bir çok güzellik ,ses ve aný býrakarak.. Huzurla uyusun..
Hayat , görünmez baðlar ile sarýp sarmalar kimimizi.. 
Ve hayat,  bize en güzel fýsýltýlarýyla söylemek istediðini söyler..
Yeter ki  saygý, sevgi ile ve en önemlisi de yüreðimizle dinlemeye hazýr olalým...

Ayþegül YEÞÝLNÝL
Urla Ýskele 
Mayýs-Temmuz 2025

( ❤Renin bugün doðmuþ..ve ben de onun için yazdýðým bu yazýyý ilk kez  doðduðu gün paylaþmak istedim. Kimbilir belki de cümlelerim ruhuna ulaþýr ? Doðum günü armaðaným olsun...Anýsýna saygýlarýmla.. 🙏 20.02.2026)

 

Yorumlar
Uyarý
Yorum yazabilmek için üye olmalý ve oturum açmalýsýnýz. Eðer sitemize üye deðilseniz buraya týklayarak hemen üye olabilirsiniz. Eðer üye iseniz oturum açmak için buraya týklayýn.