MÜZÝK VE RESÝM, BENÝM ÝKÝZ ÇOCUKLARIM
28 Mart 2026 13:54 / 604 kez okundu!
Merhabalar...Yýlda 2 kez yayýnlanan FolkArt Dergi'nin son sayýsýnýn konuðuyum... Resim sanatým ve müziðim hakkýnda bilgiler içeriyor. Sevgilerimle...
😊✨ 🍀🌹
*****
MÜZÝK VE RESÝM, BENÝM ÝKÝZ ÇOCUKLARIM
Ýlk caz þarkýsýný söylediðinde 2,5 yaþýndaydý, Ünlü caz müzisyeni Cole Porter'in bestesi "I Love Paris"i söylerken, hep dað gibi arkasýnda duran ailesi, bu kez arkasýnda vokal yapýyordu. En önemlisi de bu kadar küçük yaþta caz söylediði iddiada kalmamýþ, makara teybe yapýlmýþ ses kaydý bugünlere kadar saklanmýþtý.
Ýçine doðduðu müzikten uzak kalma þansý yoktu. Ablasý lisedeyken Manisa Turgutlu'da kendisinin gitar, erkek kardeșinin de akordeon çaldýðý bir orkestra kurmuþtu. Bugünün ülkeyi uluslararasý platformlarda temsil etmiș ünlü caz sanatçýsý Ayþegül Yeþilnil, 7 yaþýndayken, lise orkestrasýnýn solisti olarak sahneye çýktý, ablasý ve aðabeyi ile.
Büyüdü, müzik okuyacak diye beklenirken Güzel Sanatlar Fakültesi'nin Tekstil Tasarým Ana Sanat Dalýný seçti eðitim için. Ýlk öðrencisi olduðu fakültenin, resim bölümünü bitirdi.
Müzik bedeninin bir parçasý gibiyken, lise 2'de gece 3.00'te sarýlarak uyanýp, resim yapmaya bașladý birdenbire. Siyah beyaz çini mürekkeple șahane bir resim yapti. Ondan sonra da her gece hemen ayný saatte uyanýp, resim yapýyordu. Resim bölümünü seçmesinde aniden gelen resim yapma isteði önemli rol oynadý.
Ýþin güzel yaný, gündüzleri görsel sanatlarla ilgili eðitim alýyor, akþam evde üç kardeþ þarkýlar çalýþýyor, vokal yapýyordu. Ayný anda olgunlaștýðý için, onlar benim ikiz çocuklarým" dediði müzik ve resim arasýnda bir seçim yapmak istemedi. Birlikte büyüttüðü resim ve müzik, onu dünyada caz sanatçýsý olup da caz resimleri yapan sayýlý insanlarýn arasýna soktu. Belki de tek olduðu bu özelliðini öðrenen Washington UNESCO, Ýstanbul'da, Uluslararasý Caz Günü'nde 20. kiþisel sergisinin sponsoru oldu. Ayný gün Türkiye'yi temsilen bir de caz konseri verdi, kendi caz resimlerinin önünde.
Güzel Sanatlar Fakültesi'nde zen resmini (Hizla, anlýk, baþýnýzý çevirdiðinizde yüzdeki ifadeyi o an yakalayýp çizme hali) çok çalýþtýran bir hocasý sayesinde, profesyonel olarak sahneye çýkmaya baþlamadan önce, kendisi gibi sanatçý olan eși Nezih Yeșilnil ve orkestra arkadaþlarýnýn sahnedeki resimlerini çizdi uzun süre.
Sahnede ilk gün
Sahnede eline mikrofonu ilk aldýðýnda yýl 1983'tü. Ancak profesyonel olarak ilk kez 1987 yýlýnda istanbu'da sahneye çýktý. Bodrum'da eþi ve arkadaþlarý, sahne aldklarý mekanda, bir gece zorla eline mikrofonu verip, sahneye ittirdiler. Ýlk dakikalarda heyecandan mikrofon diþlerine vursa da James Taylor þarkýlarý, American Folk Jazz șarklarý, unutulmaz Türkçe þarkýlar arka arkaya aktý o güzel sesiyle. Tesadüf o gece mekanda Örsan Öymen, Bedri Koraman da onu izliyordu.
O güzel gecenin ardýndan yine resimlerine döndü. Bu arada yakýn arkadaþ olduðu caz sanatçýsý Nükhet Aruca'yi sahnede izlemeye baýlýyor, bol bol resmini yapýyordu.
Aruca'nýn 1987 yýlýnda genç yașta bir trafik kazasý sonucu hayatýný kaybetmesi üzerine, "Arkadaþýmýn bayraðýný ben alýyorum" diyerek, sahneye çýkmaya baþladý.
Artk iki çocuðu birlikte büyüyordu. Hem ressam, hem de caz sanatçýsýydý.
Dokuz ay duymadý
Ve bir sabah kalktý, duymuyordu. Sahnede bir yýldýz parlamaya baþlamýþken, ani iþitme kaybý denen, adý konulamayan bir hastalýk onu müzikten koparmýþtý. Bir ses sanatçýsýnon baþýna gelebilecek en trajik olay, üzücü bir haber aldýðýnýn ertesi sabahý ortaya çýkmiþtý.
Hücum dozda kortizon aldý, basýnç odalarýna girdi, kulaklýk takýp kendi konserlerini dinliyormuþ gibi yapýp, moralini yüksek tutmaya çalýþtý. Ancak iç kulaðýndaki hasar nedeniyle ayakta dahi duramýyordu. Dokuz ay boyunca yapýðý tek șey yataktan kalkýp dört adým gittikten sonra ulaștýðý masasýnda resim yapmaktý. Baþýnda șifa getiren hayvanlarý çizdiði "Ayșegül'ün Rüyalarý" ortaya çkmaya baþladý. O sýrada, Meksika'da, bir Maya Tapýnaðý'nda yapýlacak sergi ve yarýþmaya davet edildi. Gözüne iliþen iki yeni resminin fotoðrafýný çekip gönderdi. Aylar sonra, yarýþmaya baþvurduðunu dahi unutmuþken, kazandýðýný bildiren bir haber aldý. Kötü bir haberle giden ișitme duyusu, eski Yeșilçam filmlerindeki gibi iyi bir haberle aðýr aðýr geri gelmeye baþladý. Önce bir konuþmanýn içindeki kalýn sesleri, ardýndan diðer sesleri de duydu.
Dokuz ay boyunca evinin alt katýna inemeyen Ayșegül Yeșilnil, 22 saat uçarak Meksika'ya gitti. Büyük ödül gecesinde, Uluslararasý Ustalýk Ödülü'nü UNESCO Dünya Plastik Sanat Dernekleri Baþkaný Rosa Maria Burillo Velasco'nun elinden aldý.
Yeniden duymaya baþladýktan sonra büyük bir orkestra eþliðinde okyanusun öbür ucunda eline ilk kez mikrofonu aldýðý gece, "Brazil" diye bir Latin caz þarkýsýný provasýz olarak söyledi. Ardýndan kendi mucizesini anlatan "Mucize" adlý bir konferans verdi. Üzüntülü bir süreç olmasýna raðmen durmaksýzýn resim ürettiði için, "Turkish Frida" tezahüratlarý arasýnda konuþup arka planda resimleri gösterilirken, Frida Kahlo'nun ailesi aðlayarak onu dinliyordu. Kapanýþta da "I Will Survive"ýn Türkçesini söyledi.
Konserlerinde dinleyiciyi resimleriyle bulușturdu
Sonrasýnda konserlerini resimlerinin sahnelendiði perdenin önünde vermeye baþladý. Resimlerini de caz þarkýlarýný da dünyanýn dört bir yanýna götürdü. Gittiði her yerde mutlaka Türkçe þarkýlar seslendirdi. Ýzleyicileri Türkçe ile tanýþtrdý.
Costa Rica'daki Dünya Silahsýzlanma Vakfý'nin Ayþegül Yeþilnil gibi ressam olan bașkaný, tümü ünlü caz sanatçýsýnýn bestelerinden oluþan albümdeki "Günlerim" isimli șarkýsýný, "Aile, sadakat için söylenmiș en güzel cümleler" diyerek, dünyadaki tüm sanat portallarýna servis etti. Ýlk ve tek albümünü bundan tam 30 sene önce, 1995'te çýkardý.
Bugünlerde ikinci albümünü çýkarmak için uðrașan 40 yllk ünlü caz sanatçýsý Ayșegül Yeșilnil, neden 30 yýl beklediði sorusuna;
"Çok korktum. Biz Unkapaný'ndaki o patronlar iliþkisi içinde olmaktan mutluluk duymadýk. Baþka hesaplarýn döndüðü bir dünyanin insaný deðildik Biz baþka bir dünyanýn çocuklarýydýk' diye cevap verecekti.
Ayþegül YEÞÝLNÝL
