izmirizmir.net : Mahir EYÜBOĞLU - Zan


Zan

28 Nisan 2014 22:02 / 1648 kez okundu!

 

 

Zan, duyguların, düşüncelerin veya anlatılmak istenenlerin dile getirilmesidir.

Zannın temelinde iyi veya kötü niyet yahut bilgisizlik vardır ki, bunlar sağlıklı veya sağlıksız ilişkilere sebep olur. 

Toplumsal değer yargılarının başında hep, doğru bildiğimiz yanlışları tekrarlıyoruz.

Bana göre, sana göre, ona göre, şuna görelerin, bizi bilgi sahibi olmadan fikir ya da kanaat sahibi olmaya taşıması gelmektedir.

Velev ki bir konuda bir bilgi aldık. Bu bilgiyi nasıl ve ne zaman kullanacağımızı önce Kur’an ve sünnete göre bir değerlendirelim.

“Ey Müslümanlar, size gelen haberin doğruluğunu kontrol etmeden o habere inanmayınız.” Bu ayetten sonra efendimize ashabı soru soruyor.

“Ey Allah’ın resulü (elçisi) böyle bir durumda ne yapalım ?”

“Size gelen veya getirilen haberi önce  hüsnü zanla (iyi niyetle) değerlendirin.

Su-i zanla (art niyetle) değerlendirip fitneye sebep olmayın. Zira fitne şeytandan, veya şeytanın vesvesesindendir. Fitne uykudadır, uyandırana lanet olsun.”

Fitnenin ne olduğuna bakarsak; olumluyu olumsuza çevirme söz ve davranışlarıdır.

Bir insan veya olay hakkında size getirilen habere, ÖĞRENME veya BİLGİLENME soruları sormadan hemen yorum yapmaya kalkmanız sizin  ne kadar ön yargılı ve bilgisiz olduğumuzu gösterir.

30 Mart 2014 seçimlerinde maalesef bunlar çok yaşandı, çok görüldü.

Bize getirilen haberlere hemen inanıp yorumlar yaptık. Öğrenme ve bilgilenme soruları sormadan, bilhassa farkında olmadan doğru bildiğimiz yanlışları tekrarladık.

Rabbimiz bir ayetinde şöyle buyuruyor:

“Eğer Allah, size bir iyiliğin dokunmasını isterse, bütün insanlar bir araya gelse size bir  kötülük yapamazlar.

Eğer Allah size bir kötülüğün dokunmasını istese, bütün insanlar bir araya gelseler,

size bir iyilik yapamazlar.”

Bunu üzerine efendimiz, “Ameller niyete göredir. Yani niyetiniz temizse, ameliniz yani yaptığınız iş farklı olsa da yine hayır dua alırsınız.”

Adamın biri çölde bir vaha (yerleşim alanı) görür. Suyunu içer . Devesini doyurur.

Devesi kaçmasın diye bir güzel kazık çakar.

Devesini oraya bağlar. Bu amelinden dolayı kendisine bir sevap yazılır.

Aradan zaman geçer. Yaya biri gelir. Vahada dinlenir. Su içmeye giderken ayağı,

daha önce çakılan kazığa çarpıp düşer. Bir başkası düşmesin diye kazığı oradan söker. Bu adama da bir sevap yazılır. Amel (yapılan iş) yüz seksen derece zıttır. Çakma ve sökme işi. Ama sevap aynıdır. Zira her ikisinin de niyeti temizdir. Rahmanidir.

Şimdi birazda siyaset ve politikadan bahsetmek istiyorum.

Arapça siyaset eşittir idare etme sanatı demektir. Kim sanatını iyi yaparsa itibar ve iltifat ona olur.

Çünkü insanımız ya da  halkımız, kimin hasbi, kimin hesabi davrandığını, konuştuğunu iyi bilir ve ona göre not verir.

Ev halkını, kadını erkeği çoru çocuğu, eşlerin birbirlerini, amirin memurunu, patronun işçisini, yönetenin yönetileni, yönetilenin yöneteni idare edebilmesi bir siyasettir. Hemen aklıma Osmanlı hanımefendinin sözleri  geldi.

Kendisine; “Hanımefendi kocanız çekilmezin biri, ama siz onu çok güzel idare ediyorsunuz ve çok mutlusunuz bunun sırrı nedir?” diye sorarlar.

Kadın, “Doğru der. Ben kocama hiç itiraz etmem. Ama, Onu öyle idare ve hoşnut ederim ki, o da hep benim dediğimi yapar.”

Politikaya gelince, yunanca bir kelimedir.

Poli çok demek, tinka da düşünce demektir.

Ama buradaki düşünce yapısı menfaat veya çıkara dayalı düşünceyi anlatır.

Dolayısıyla politik davranışlarda, menfaat her zaman merhametin önüne geçer veya geçmiştir.

Ancak efendimizin  hayatında siyaset vardır, fakat politika yoktur. O daima merhameti menfaatinin önünde tutmuştur. “Yer ehline merhamet etmeyene, gök ehli  yani melekler  merhamet etmez” buyurmuşlardır.

Bu yüzden efendimizi daima “Efendi” olarak anarız. “Efe” yani dediğim dedik, öttürdüğüm düdük değil, meşveret ve istişare ehli olarak biliriz.

Kim ki istişareden yana, hasbi ilişki içinde olursa siyaset sanatını kullanıyor demektir.

Ben naçizane politikayı sevmiyorum. Bugün ak dediğine yarın kara diyen ya da tersini yapana itibar ve iltifat etmiyorum. Mevlana Hz. lerinin,

“Ya olduğun gibi görün ya da göründüğün gibi ol” ifadesini hasbi, insan vasfı olarak

değerlendiriyorum. Eğer başka türlü olsaydım, adım “Mahir Hoca” olmazdı.

Çünkü halkın değer yargısı, tüm zanların ve değer yargılarının üstündedir.

Yönümüzü kime dönersek dönelim, sırtımızı bir başkasına dönmüş oluruz.

Ancak (camideki cemaat misali) yönünü Allah ve resulüne dönenlerden

kimse şikayetçi olmaz. Tabii bilene ve anlayana...

Hayırlı ve rahmani zan ehli olmamız dilek ve dualarımla..

 

Mahir EYÜBOĞLU

27.04.2014

 

Son Güncelleme Tarihi: 29 Nisan 2014 21:02

 

Bu yazýyý Facebook'ta paylaþabilirsiniz+:
Facebook'ta paylaþ
0
Yorumlar
Uyarý

Yorum yazabilmek için üye olmalý ve oturum açmalýsýnýz.

Eðer sitemize üye deðilseniz buraya týklayarak hemen üye olabilirsiniz.

Eðer üye iseniz oturum açmak için buraya týklayýn.