Deli gönül
11 Şubat 2016 17:37 / 1897 kez okundu!
İsyan etme deli gönül boşuna,
Kul olanın her şey gelirmiş başına,
Gel de delilenme, nefsim var diye,
Her nefis tadacaktır ölümü bir kere,
Sor kendine, ne ektiysen onu biçeceksin,
Ne götürüyorsun yanında, ne diyeceksin sevgiliye.
Yazmanın bu yanı da vardır. Bazen şiir olur dökülüverir dizeler ağzınızdan.
Bazen nesir olur kendini sunar yazdıklarınızdan. Soruyorlar bana,
“Yahu senin yazdıklarını da okuyan var mı?
Neden herkes gibi malayani şeyler den bahsetmiyorsun. Vallahi o zaman seni kimse tutamaz. Hayretimi beyan ederek diyorum ki; “deme ya hu..!”
demek ki toplum da insanı değerli kılan şey; “kendini topluma beğendirmekmiş, Allah beğenmiş beğenmemiş ne önemi var öyle mi...!
vay canına ben ne kadar da aptalmışım..!”
Halbuki “yap bir iyilik, at denize baalık bilmez ise Hââlık bilir” demişler.
Sözün güzeli ve özü insanı sevgiliye taşırmış.
Hele-hele doğru söz..! Doğru söz kalbin doğruluğuna. Doğru kalp de, doğru imana vesile imiş. İmanın sağlamlığı doğru kalple, doğru kalp de, doğru sözlerle orantılı ise, vay halimize vay çulumuza..!
Her birimiz kendimizi kula veya kullara beğendirebilmek için ne kadar da yalanlar uyduruyoruz kim bilir..!
En iyisi dua etmek “Yarabbi beni ve bizi özü sözü bir doğru kullarında eyle...!
Salih veya saliha kullarınla beraber haşr eyle amin, amin, amin
Mahir EYÜBOĞLU
Eğitimci-İletişimci-Yazar
23.01.2016



