Bağıranın sesi
16 Mart 2016 21:57 / 1790 kez okundu!
Bugün Necati Atalay ağabeyi toprağa verdik. Cenazesi oldukça kalabalıktı.
Allah varsa taksiratlarını (günahlarını) affetsin. Ne diyelim bize dua etmek düşer.
Bu arada birileri vardı durmadan bağırıyordu ama kendi görünmüyordu. her dosta sordum,
“Sizler de benim duyduğumu duyuyor musunuz” diye, hiçbir kimse bana ”evet duyuyoruz demedi, diyemedi..!”
Etrafıma baktım, bakındım seslendim ama kimseyi göremedim.
Sonradan anladım ki bağıran “TOPRAKTIR”.
“Gel vatandaş gel, sen de gel. Nasıl olsa bugün olmazsa bir gün sen de geleceksin.
“Vallahi ben herkese adaletli davranırım. Kimsenin hakkını yemem. Kim ne getirmiş ise ona göre muamele ederim. Ne zengine torpil yaparım ne de fakiri ayıplar kınarım. Herkese ama herkese kucak açarım. Kim gelirse gelsin herkesi bağrıma basarım. Bu gençmiş, bu orta halliymiş, bu yaşlıymış demem. Kim ne getirdiyse ona göre işlem yaparım.
En önemlisi de kimseyi ayırıp kayırmam.”
Şöyle biraz tefekkür edip düşündüm de düşüncelerimi bazı dostlara söyledim. Kimileri bana katıldı kimileri de katılmadı.
Kimileri “Doğru bildiği yanlışları tekrarlıyor, tek dünyalı yaşamın bir parçası olmaya devam ediyordu.
Kimileri de derhal yanlışından dönüp, iki dünyalı yaşayabilmek için ne yapması gerektiğini soruyordu.
Sorumlu yaşayabilmek. Yani başkalarına değil de kendine soru sorarak yaşayabilmek. İşte sorumluluk burada başlıyor olsa gerek.
“Ben kadın erkek demem herkes ne getirdiyse ona gör muamele ederim,” diye bağıranın sesi hâlâ kulaklarımda.
“Herkese söyle, ibadetler yaratanı unutmamak için yapılan tekrarlar olup son nefese hazıklık yapmak içindir.
Değilse Allahın kimsenin ibadetlerine ihtiyacı yoktur.
Herkes ya kendine dostluk eder, ya da düşmanlık.
Yani bir insana kendinden başka dost da yoktur, düşman da yoktur.
Beni duymayanlara söyle” deyip gitti. Söylemesi benden, yapması .........
Allah’a emanet olunuz efendim.
Duyanlar duymayanlara lütfen söyleyiversin, olur mu?
Mahir EYÜBOĞLU
03. 03.2016



