Kapitalizmin ayak oyunları
29 Aralık 2014 14:48 / 1536 kez okundu!
İki gün, bir gece
Yönetmen: Dardenne kardeşler
Oyuncular: Marion Cotillard, Fabrizio Rongione, Catherine Salée
1970’lerden günümüze kapitalizm yeni bir şekil aldı. İşyerinde çalışanların insiyatif ve otonomisine dayanan, şebeke temelli örgüt biçimi. Hiyerarşik merkezi emir zinciri yerine, işi ekip veya projeler tarzı örgütleyen, liderlerinin vizyonunu uygulayan işçi katılımcılığı, şekil olarak daha özgürlükçü ve demokratik gözüküyor haliyle. Kapitalizmin yeni tini, 1968’in eşitlikçi ve anti hiyerarşik retoriğini sahiplendi. Bunun itiraz edilemeyecek bir katılımcılık aldatmacası, olduğu kriz durumlarında ortaya çıkan uygulamalarda fark ediliyor. Jean ve Luc Dardenne kardeşler işte bu noktaya dayanmış kapitalist modele, bire bir uyan bir öykü anlatıyorlar “İki Gün, Bir Gece”de. Çalışanlar kendi aralarında yapacakları bir oylamayla, içlerinden birisiyle çalışıp çalışmayacaklarına karar vereceklerdir. İlk bakışta adil ve demokratik gözüken uygulamanın mükafatı adam başı 1000 Euro’dur. Bir kişi fazla çalışmaya karar verirlerse de kimse ikramiye alamayacaktır. Ne kadar adil ve özgürlükçü bir model değil mi ?
Marion Cotillard işten atılması söz konusu olan Sandra karakterinde, kariyerinin en iyi performanslarından birisini sunuyor. Depresyon sınırında, kırılgan, insancıl ama gerçekte çalışmaya çok gönüllü olmayan bir karakterdeki sade oyunculuk gösterisi, Dardenne kardeşlerin düz ve gösterişsiz anlatımıyla özdeşleşiyor. Gerçekçi anlatım, yaşamın içinden gelen karakterlerin inandırıcılığını vurguluyor. Omuz kamerası Cotillard’ın her adımını, ev halini takip ediyor. Seyirciye gerçek bir özleşme alanı yaratıyor.
Sandra’nın durumuna en fazla göçmen konumundaki sonradan Belçikalı işçiler anlayış gösteriyor. Beyaz Avrupalı statüsü ise bireyci ve acımasız davranıyor. Gerçekte hepsi ayni durumdadır, kimsenin durumu daha iyi değildir. Sandra’ya karşı göçmenlerin anlayışlı davranması, daha fazla zorluk ve haksızlıkla mücadele etmelerinden ortaya çıkan özdeşleşmeden olabilir. Finalde ortaya çıkan tablo ise bir kez daha kapitalizmin, varlığını sürdürebilmek için nasıl kaypak ayak oyunlarına başvurduğunu kanıtlıyor. Dardenne Kardeşler bu durumda sağlam durmanın, gerçeği görüp bir araya gelmenin şart olduğunu vurguluyorlar. Sandra başta gönülsüz giriştiği mücadelede öz güveni gittikçe artar.
Gerek gerçekçi, sade anlatımı, gerek Cotillard’ın müthiş oyunculuğuyla yılın en iyilerinden.
Emin YEĞİNBOY
28.12.2014



