Kutlu Doğum
21 Nisan 2013 21:42 / 1555 kez okundu!
Bizi, kendine kul, habibi (sevgilisi) Hz. Muhammed Mustafa sallallahü aleyhisseleme ümmet olarak yaratan, yüce Rabbimiz Allah celle celalü Hu'ya sonsuz şükürler olsun. Ümmeti olmakla şereflendiğimiz, efendimiz ve âlisine, binlerce salat ve selam olsun. Rabbim bizi, şefaatlerine nail kılsın inşaallah.
Peygamberimizin Kutlu Doğum haftası nedeniyle; en büyük Hak'la ve halkla ilişkiler uzmanı olan efendimizin, hadisi şerif ve sünnetlerine günümüzde ne kadar çok ihtiyaç duyduğumuzu hatırlatmak istiyorum.
Hayatımızın bazı dönemlerinde, çayırda koşup dinlendiğimiz anlarımız olduğu gibi, bazen de çamurda yürüyüp, hem kirlendiğimiz, hem de başkalarını kirlettiğimiz anlarımız olmuştur. Artık, çayırda gidenin dinlendiğini, çamurda gidenlerin de, hem kirlendiğini, hem de kirlettiğini biliyoruz.
Efendimiz sadece ümmetine değil, bütün insanlara; çamurdan nasıl kurtulacağımızı, kurtuluş yollarını ve reçetelerinin neler olduğunu, tedavi yollarını ve metotlarını hem sosyal, hem ekonomik alanda, hem maddi hem de manevi boyutuyla ve tüm ayrıntılarıyla ayrı, ayrı anlatmış göstermiş ve uygulamıştır.
Hem tebliğ etmiş, hem temsil etmiştir. Söyleminde ve eyleminde hiç sapma olmamıştır. Zaten peygamberlerin söylem ve eylemlerinde bilhassa efendimizin takva ve fetvasından insanlar hiç şüphe etmemişlerdir. Bunun için Muhammed-ül emin (güvenilen temiz insan) sıfatı ile anılmıştır ve kıyamete kadar da anılmaya devam edecektir.
Ancak bizler güvenilmez ümmet yolunu tutmuşuz. Eyvah ki eyvah…
Peki önümüzde, her iki dünyamız için; böylesine mükemmel ve muhteşem bir rehber varken insanlar neden başka rehberler peşinde gitmişler ve kurtuluşu başka reçete ve metotlar da aramışlardır?
Çünkü peygamberimizi iyi bilmiyoruz.
Eğer iyi bilsek ve tanısak; efendimizin bize tavsiye ettiği şeylerin faydalı yanlarından istifade eder, zararlı dediği şeylerin kötülüğünden de kendimizi korurduk. Ne istifade edebiliyoruz, ne de korunabiliyoruz.
Çünkü peygamberimiz bize tam ve doğru olarak öğretilmemiş.
Çünkü peygamberimiz bize layık olduğu şekilde sevdirilmemiş.
Çünkü biz, her iki dünyamız için peygamberimizden, hayırlı ve faydalı olanları öğrenmek istememişiz.
Efendimiz bir hadis-i şeriflerinde;
“Siz Allah'tan rızk istemeyin, O, rızkı dilediğine çok, dilediğine az verir.
Siz ondan ilim isteyin. O ilmi kendinden isteyene verir" buyuruyorlar.
Peki biz ne yapıyoruz: Bol rızk istiyoruz.
Halbuki rızkımızın garantisi Allah cc.’ tır.
İlminden, hele; bizi kendine yaklaştıracak ilminden istiyor muyuz?
Hayır. Hep faydasız ilmin ve bereketsiz rızkın peşinden koşuyoruz.
Bu yüzden günlük çatışma ve sıkıntılar yakamızı bırakmıyor.
İnsan iyi bildiği bir şeyin; iyilik ve faydasından istifade ederken, kötü ve zararlı yanına karşı da kendini koruyabilir. O şeyi iyi bilmezse; iyiliğinden istifade edemez, kötülüğünden de kendini koruyamaz. O nedenle insan bildiğinin efendisi, bilmediğinin kölesidir.
Efendimiz bize; efeliği ve krallığı değil; efendiliği ve kulluğu öğreten en büyük muallimdir.
En büyük Hak'la ve halkla ilişkiler uzmanıdır.
Eğer insan iyi bir eğitimden geçmez ise, kendini kral gibi görmeye başlar. "Kral benim, kuralları ben koyarım" demeye başlar ve şeytanın esir ve kölesi olur. Ama insan iyi bir manevi eğitimden geçmiş ise, "Ben kulum, rabbimin ve peygamberimin koyduğu kurallara uyarım" der. Bu da onu yüceltir.
Hayatın hangi kesitinde olursa olsun, kendine peygamberimizi örnek alabilen kişiler, daima çayırda giden ve dinlenenlerden olmuştur.
Farklı kaynakları ve menfaatleri rehber edinenler, çamurda giderek kirlenmekten kurtulamamışlardır.
Müslüman iki dünyasını da mamur etmek için çalışır. Hiç ölmeyecekmiş gibi bu dünya için çalışırken, hemen ölecekmiş gibi ahireti için çalışır. Her yan ve yönüyle iki gününü birbirinden farklı kılmaya çalışır.
Merhametini, menfaatinin önünde tutmaya gayret eder. Kendisi için istemediğini mümin kardeşi için de istemez. Mümin kardeşine mülayim ve cemal davranırken, müşrike sert ve celalli davranır. Böyle davranmayı ve daha binlercesini peygamberimizden öğrenir.
Öyleyse; Kendimizi, eşimizi, dostumuzu, düşmanımızı, işimizi, aşımızı, helali, haramı, tanımak ve ayırt etmek, peygamberimizi doğru tanımaktan iyice anlayıp bilmekten geçer. Böyle insanlar yaptıklarının veya yapacaklarının Kur'an ve sünnete uygun olup olmadığına çok dikkat ederler.
Soruyu önce kendilerine sorarlar. Toplumumuzda onlarca yüzlerce insanımızın pek çoğunun imanı var. Ama, imanlarını icraata (uygulamaya) koyacak bilgileri ve birikimleri yoktur.
Gerek dış mihraklar, medeni yaşam kandırmacası ile gerekse fitne ehlinin uyguladığı, doğruyu yanlış gösterme politikalarıyla, insanlar sapla samanı ayırt edemez oldular.
Mangal yürekli alimler azaldığı için de kime ve neye inanacakları karıştırır oldular. İlahiyatçı kimlikli Prof.lar, "Horoz ve tavuktan da kurban olur" deyince: "peki kardeşim peygamberimiz, hiç tavuktan horozdan kurban kesmiş mi, veya kesebilirsiniz" demiş mi..?! diyen, mangal yürekli, insanlar ne kadar azaldı…!
Acı ama, gerçek şu ki; günümüzde, takva sahibi olmadan, fetva sahibi olan insanlar ne kadar da çoğaldı…
Kur'an ve sünnete uygun bir hayat sürmeye çalışan, helal lokma kazanmayı amaçlayan, insan sayısı ne kadar da azaldı.
Her verilenin kendisine emanet verildiğini unutup, her şeyi sahiplenmeye kalkanlar Yunus Emre Hz. lerinin; "Mal sahibi, mülk sahibi. Hani bunun ilk sahibi.
Mal da yalan, mülk de yalan. Var biraz da sen oyalan." dizelerinden ne kadar haberliler acaba.
İyi bir emanetçi, iyi bir bekçi olmak için şuurlu, bilgili, imanı ve icraatı uyumlu tam ve bütün bir Müslüman olmaktan geçer.
Eskilerden kalan bir şarkı sözü aklıma geldi.
"Kadifeden kesesi. Kahveden gelir sesi.
Oturmuş kumar oynar. Ah ciğerimin köşesi..!"
Yıllar önce ben bu sözleri değiştirmiştim.
" Kadifeden kesesi. Camiden gelir sesi.
Oturmuş Kur'an okur. Ahh ciğerimin köşesi."
Olumsuzu olumluya çevirme metodu, böyle olur.
Bu sevda, aşk ve muhabbet işidir.
Allah herkese layık olduğunu verir. Niye layıksak o şekilde yönetiliriz.
Kutlu doğum haftasında, gül dağıtmak, ne güzel… Eğer efendimizin gül kokusunu, ruhumuzda teneffüs ederek yaşayabiliyorsak ne mutlu… Her gül alıp verişinizde; efendimizin o güzel ahlakıyla ahlâklanmayı amaçlayabiliyorsak ne mutlu bize.
Öyleyse sevdiklerinize bir gül verin efendimizi hatırlasın veya hatırlatan olun…
Gülünüz yoksa gülüverin…
Zira: " müminin mümine tebessümü sadakayı cariyedir (en küçük zekattır). Hadisi şerifine nail olmuş olursunuz…
O zaman da efendimizi hadisi şerifiyle yaşayın, yaşatın…
"Sana muhtacız ya Rasûlallah, sana ihtiyacımız var. Ölmüş kalplerimizin senin ahlâkınla dirilmesine,canlanıp hayat bulmasına muhtacız…
Yarabbi, efendimizin şefaat ve ahlakından bizleri mahrum eyleme diyerek, hepinizi selam sevgi ve muhabbetle selamlıyorum.
Gönlünü ve hayat kapısını Allah ve Resulüne açık tutanlara selam olsun. Allah'ın rahmeti, bereketi, hidayeti ve inayeti hepinizin ve hepimizin üzerine olsun, inşaallah…
Mahir EYÜBOĞLU
16.04.2013
Son Güncelleme Tarihi: 22 Nisan 2013 12:29



