izmirizmir.net : Mahir EYÜBOĞLU - Sevgiden doğan korku


Sevgiden doğan korku

03 Temmuz 2012 12:52 / 1865 kez okundu!

 


Sevgi yüklemek ve yüklenmesini bilmek, meyvenin güneş görmesi gibidir. Güneş görmeyen meyve olgunlaşmaz. Özümlemenin tamamlanması güneşe bağlıdır. Güneş gibi olanlar; girdiği yer karanlıksa aydınlatır, soğuksa ısıtırlar. İlmiyle, kalbiyle, yüzüyle tebessüm etmesini bilen ve insanlara huzur veren, insanlara ihtiyacımız var. Böyle insanlardan istifade etmesini bilmeliyiz. (Huzurun El Kitabı-1 Tebessüm M. Eyüboğlu)

Güzel insan olmaya çalışmak yerine, güzel insan bulmaya çalışıyoruz. Bu bizim toplumsal hastalığımızdır. Olmaya çalışmak, bizi olgunluğa taşırken, bulmaya çalışmak bizi hamlığa (işe yaramazlığa) taşır.

Ben "ne olmak" istiyorum? Mutlu olmak istiyorum. Mutlu olmak için sevmeyi öğreneceksin. Sevgilerin için bedel ödemeye hazır olacaksın. Bedeli ödenmemiş her değer elden çabuk uçar ve kaçar.

Ben ne olmak istiyorum? Başarılı olmak istiyorum. Her başarının bir bedeli vardır. Bedeli ödenmeden elde edilen başarılar, su üstüne lazerle yazı yazmak gibidir. Çabucacık elden çıkarlar. Faizle, krediyle iş kuranların çuvallaması gibi…! İki dünyalı insan olmak ve hesabı, her iki dünya için de yapabilmek için, sevgileri doğru ve amacına uygun kullanmak gerekir. Allah ve Resulünün sevgisine dayalı, insan ve insanlık sevgisi….

Bazen yazılarımın uzayıverdiğini hissediyorum, kısa tutmaya çalışıyorum. Gayret ediyorum ama o yine de uzayıveriyor.

Farabi'ye sormuşlar; "Uzun konuşanı ne yapmalı?" "Kısa dinlemeli" demiş.

Hani bazen düşünüyorum da; zil çaldıktan sonra derse devam eden hocayı, ezan okunduktan sonra vaaza devam eden hocayı, bir de, sofra konduktan sonra işe devam eden kocayı, sıkıcı bulur kızar ve kınarım. Onlar gibi olmak istemiyorum. Kısa yazmak iyi ama, sevgiler ya da bilgiler nasıl aktarılacak…!?

Bazen öz eleştiriye de ihtiyaç var diyorum… Ama yazarı, konuşmacıyı, öğretmeni veya hatibi; koşmaya hazırlayan dinleyicidir, okuyucudur. Kendini; işe yarayan insan yerinde görmek, insana her zaman huzur verir. Yazarı ve konuşmacıyı; yazdıran ve dinleten: okuyucunun veya dinleyicinin ferasetidir.

Hani eski Meclisi Başkanımız Bülent Arınç Beyefendi'nin bir deyişi vardır; “Siz ağzınızla kuş tutsanız dahi, nankör insanlar sizi; bu adam kuşları katlediyor diye tanıtırlar." Elbette marifet iltifata tabiidir. Yani birinin marifetli yanı yoksa ne diye iltifat edeceksiniz ki…!

Rabbimiz bile; “(Rasûlüm) de ki: Dua (ve ibadetiniz) olmasa, Rabbim size ne diye değer versin?" demiyor mu…? (Furkan 25-77)

Allah'ımızın Rahman ve Rahim sıfatının en büyük özelliklerinden biri de: hem seven, hem de sevilen olması ve herkese hiç kimseyi ayırmadan rızık veren olmasıdır.

Sevgisinin yüceliğini anlayabilmek için; ya bize rahmetiyle muamele etmese halimiz nice olurdu? Ya içtiğimiz suyu tatlı yaratmasaydı halimiz nice olurdu? O'na layık olmadığımız halde bize vermeye devam ediyor.

O'nun hoş görüsünün yüceliği karşımıza çıkıyor. Ya bize hoşt görüyle (köpeğe hitap eder gibi), hor görüyle muamele etseydi….

Halbuki O, ilahi sabrıyla, son nefesimize kadar kendisine hakkıyla iltica etmemizi bekliyor. Bu O'nun sevgisinin yüceliğini gösteren en önemli yanıdır.

Bizler O'nun sevgisinden yaratıldık. İçinde sevgi olmayan insanlık ve dindarlık olmaz. Sevgisiz ilişkiler insana dini dar eder. Kabir azabı gibi sıkar da sıkar…

Rabbimizi Rahman ve Rahim sıfatlarında var olan sevmenin ve sevilmenin yüceliğini hatırlayalım ve hatırlatalım. Suratımızı asarak insanlara cehennem azabını hatırlatmak yerine, tebessüm etmesini bilerek insanı cennete taşıyacak güler yüz tatlı dille, güzel ahlâkla muamele etmesini bilelim.

Bir dergide okumuştum; suratımızı asmak için, 354 kasımızı devreye sokmamız gerekirken, tebessüm etmek için ise, sadece 12 kasımızı devreye sokarmışız.

Sevgisiz ilişki ve ibadet yüktür insana. Sevgili ibadet ve ilişkiler ise mülktür, servettir insana.

İbadetler; yaratanı unutmamak için yapılan tekrarlardır. İnsan, ilişkilerini sağlıklı yürütebilmek için, Hem sevgileri, hem de ilgileri tekrarlamak gerekir. (Huzurun El Kitabı Tebessüm-1 M. Eyüboğlu)

Kıblesi menfaat olan insanın, sevgisinden hayır gelmez. Kıblesi menfaat olanları nasıl anlayabiliriz? Bu konuda efendimiz bizlere, şunları tavsiye ediyor;

1- Onlarla yemek yiyiniz. Yemek yerken önce kendini veya nefsini doyurmayı amaçlıyorsa, nefis terbiyesinden nasipsiz demektir. Öyle insanlardan uzak durmak gerekir.

2- Onlarla yolculuk yapınız. Yolculuk esnasında, önce kendini, rahat ettirmeyi düşünüyorsa bilin ki, bencil ve menfaatperesttir. Uzak durun.

3- Onlarla komşuluk yapın. Hep isteyen tip mi yoksa vermesini de bilir mi? Paylaşmaktan nasipli mi? Paylaşmasını bilmeyenlerle yakın ilişki kurmayın.

4- Onlarla alış veriş yapıp, borç isteyiniz. "Verebileceğin kadarını iste ki istediğin yerine gelsin" ilkesinden haberli mi?

Sonuç, bu durum her insanın tecrübesine göre değişik yorumlara sebep olabilir. Ama ben efendimizin ilke ve tavsiyelerini yazmaya çalıştım.

Sevgiler sabırla olgunlaşır ve Kat be kat uygulanınca, "Şefkat"e dönüşür. Şefkatle sevenler merhametle buluşurlar. Merhametli olanlar, tüm acılara merhem olmasını bilenlerdir. Merhemi hem başkalarının hem de, kendi acılarına sürerler. "Merhamet edene merhamet edilir"in sırrını bilendir. Gerçek sevgi sahipleri; merhametlerini daima, menfaatlerinin önünde tutarlar.

Efendimiz, Yahudi’nin birinden biraz borç hurma alır. Yahudi ödeme gününden önce hurmayı istemeye gelir. Sohbet meclisinin içinde, efendimizi kınayıcı veya suçlayıcı ifadeler kullanır. Herkes Yahudi'nin, vadesi gelmeden, günü dolmadan, alacağını istemeye kalkmasına çok kızar. Hz. Ömer kılıcını çeker, ümüğünden tuttuğu gibi kelleyi uçuracakken, Efendimiz, "Dur ya Ömer bekle." der. Hz. Ali'ye dönüp, "Ya Ali bir ölçek hurma bulup,
Yahudi'ye olan borcumu öder misin?" der.

Hz Ömer'e dönerek, "Ya Ömer sen de borçlandın, sen de borcunu öde" deyince: Hz. Ömer, "Ya Rasûlallah ben ondan borç almadım ki neye vereyim" der, Efendimiz; "Ya Ömer sen onu korkuttuğun için borçlandın” der. Bütün bu olanları seyreden Yahudi, İslam’da, sevmenin zıddı olan korkutmanın bile, bir borçlanma olduğunu görünce, "Ya Rasûlallah ben borcumu istemiyorum. Ben Müslüman olmak istiyorum" diyerek Müslüman olur. Sabırla pişen sevgi, İslam'a bir insan daha kazandırır.

Gerçek sevgiler insanları, hak edilen değerlere taşır. Hicretin yeni yılları. Efendimiz Medine sokaklarında dolaşırken, yaşlı bir kadın görür. Kadın devesine, eşyalarını yüklemeye çalışır. Efendimiz hem kadına yardım eder hem de sorar: "Hayır ola teyze nereye ve neden gidiyorsun?” Kadın içini çeker: "Ben bu yaştan sonra yeni bir dine giremem. Medine'ye Muhammed diye biri gelmiş, bizi putlarımızdan inançlarımızdan caydıracakmış. Ben buralarda kalıp da böyle zalim birinin zulmüne katlanamam. Putlarımızın laneti onun üzerine olsun. Ah bir elime geçirsem, ona neler, neler diyeceğim.”

Yaşlı kadın, ağzına gelen tüm kötü sözleri sayıp döker. Medine dışlarına kadar beraberce yürürler. Efendimiz de elinden gelen yardımı yapar. Ayrılacakları zaman, yaşlı kadın: "Sen O'nu tanır mısın, evladım?" der. Efendimiz, "O, benim teyze, o senin kızdığın, küfrettiğin Muhammed benim" der.

Kadın önce inanamaz. Tekrar, tekrar sorular sorar. Efendimiz" Sabır imanın yarısıdır" buyurur. Kadın, "Vallahi senin gibi bir Peygamberden bana zarar gelmez" der, Müslüman olur.

Atalarımız da "Sabırla koruk helva olur" derler. Rabbimiz efendimize hitaben "Sen kusur ve hataları görmezden gel. Eğer biz seni asık suratlı yapsaydık, kimse senin yanına yaklaşmazdı" (Al-i İmran 3-159) buyurmuyor mu?

Tüm gönül dostu kardeşlerime, şu aşamada, sabrın rahmetini hatırlatıyorum. Zamanında çok sabrettiniz, ha gayret biraz daha sabır. Yüce rabbimiz, imhal eder (geciktirir), ama ihmal etmez (unutmaz).

Unutmayın; asil insan idare eder; çünkü asalet, sabır ve hoşgörüyle olgunlaşır, aciz insan şikayet eder; çünkü acizlik, bilgisizlik ve sevgisizlikten doğar. Cahil ve basit insan ise iftira eder; çünkü cahil insan, ilahi sorgulanmadan habersiz yaşar. Asil olduğunuz sabrınızdan belli olacak. Korkutarak sevdiremezsiniz. Ama nice asil sevgilerden, sakınma dediğimiz (takva)lı korkular doğar.

Nice asil sevgiler doğurmasını bilen, asil sevgilerle buluşan, asil sevgilerin insanı olmanız, dilek ve dualarımla…


Mahir EYÜBOĞLU

Eğitimci- İletişimci

12.04.2009


Son Güncelleme Tarihi: 04 Temmuz 2012 20:59

 

Bu yazýyý Facebook'ta paylaþabilirsiniz+:
Facebook'ta paylaþ
0
Yorumlar
Uyarý

Yorum yazabilmek için üye olmalý ve oturum açmalýsýnýz.

Eðer sitemize üye deðilseniz buraya týklayarak hemen üye olabilirsiniz.

Eðer üye iseniz oturum açmak için buraya týklayýn.