izmirizmir.net : Mahir EYÜBOĞLU - Neden?..


Neden?..

24 Ocak 2013 12:31 / 2040 kez okundu!

 


Yanımda, önümde, arkamda, sağımda solumda, kısaca etrafımda nice insanlar görüyorum… Pek çoğunun ailevi problemleri var. Neden insanlar, problemin bir parçası olmak yerine, çözümün bir parçası olmayı amaçlamıyorlar…!? Memlekette, sıla-i rahim amaçlı kayın pederin yanındayız.

Akşam yemeğinden sonra hanımdan, bir kahve yapmasını rica ettim. “Cezveler eskidiği için hepsini atmışlar. Yarın yenisini alacağız. Cezve olmadığı için kahve yapamıyacağım”dedi. “Peki hanım” deyip sohbete devam ettim. Kendi kendime sormaya başladım. “Benim kocam benden kahve istese, evde de cezve olmasa, Kahve yapamaz mıyım…!? “Yaparım” dedim, “yapmalıyım” dedim. Çaydanlıkta yapar, demlikte yapar, ama yine de kahve yapar, kocama ikram ederim” dedim. Aynı düşüncemi eşimle paylaştım… Biraz sonra kahvemiz geldi…! Eğer eşim bana; “cezve yok ama ben bir çaresine bakar, sana kahve yaparım deseydi daha çok mutlu olur, belki de kahve içmekten vazgeçerdim. Bir olay, bir durum karşısında neden çözüm üretmeyi sevmiyor veya istemiyoruz..?

Fatihin İstanbul’u fethi aklıma geliyor. Fethin gerçekleşmesinde en önemli etkenler, bir problem karşısında daima çözüm üretmesini bilmesiydi. Gemileri karadan yürütüp halice indirmesi, döktürdüğü toplarla, surları delik deşik etmesi, en zor şartlar altında bile, herkes pes ederken, onun “rest” demesini bilmesi… En önemlisi de yaratıcıya dua etmesi, ettirmesi ve yardımı dilemesi. Eğer bir insan Allah’tan istemesini bilirse, Allah ona bilmediğini de öğretir ve işini kolaylaştırır. Adaletten ayrılma ve iste…

Bana göre, sevgi üretmesini bilenler çözüm de üretebilirler... Bana göre bilgi sahibi olanlar, fikir yani çözüm üretmesini bilenlerdir. Sevgiler şekil ve biçim değiştirirler, ama kaybolmazlar. Bu gün çok sevdiğimiz birine yarın kızabilir, ya da, bugün kızdığımız birini yarın çok sevebiliriz. Bunun örnekleri çoktur. Onun için Efendimiz; “Dost bildiğinize bütün sırrınızı vermeyin, yarın düşmanınız olabilir, Düşman bildiğinize de, kötü davranmayın yarın dostunuz olabilir” buyurmuşlardır. Sevgiler, saygılar, sorumluluklar şekil veya biçim değiştirebilirler ama, asla kaybolmazlar. Bu toprağın altındaki tohuma benzer. Sevgi suyu dökülen her topraktan, mutlaka bir şeyler yeşerir. Sonbahar da veya kışın yaprakları dökülen ağaçlara nasıl kurumuş yok olmuş gözüyle bakmıyorsak, her sevgiyi yeşerten, canlandıran bir ortam ve zaman vardır. Ama biz ilişkide olduğumuz sevgileri gerçekten kurutmak istiyorsak, asitleşmiş söz ve davranışlarda bulunmamız yeter de artar bile… Bir yuvayı, bir ilişkiyi ayakta tutmasını bilmek; huzur ve sevgi İSTEMESİNİ, ÜRETMESİNİ BİLMEKLE olur. Evet istemek… bütün hayırlı ve hayırsız ilişkilerin temelinde, bizim ne isteyip istemediğimiz yatar.

Hayır ve mutluluk isteyenler, hayır ve huzuru, nasıl elde edebileceğinin hesabını yaparlar, yani çözüm üretirler. Ama istemeyenler ise en ufak bir çözüm arayışına dahi girmezler. İddia ediyorum ki, çözüm üretmesini bilmenin temelinde;

1- Bilgi sahibi olmak,

2- Sevgi sahibi olmak,

3- Sorumluluk sahibi olmak,

4- İman ve itikat sahibi olmak ve

5- İnanılan ve güvenilen insan vasfında olmak gelir.

Muhammed-ül emin vasıflı insanlar, daima çözüm üretmesini bildikleri için herkesin dostu ve sevgilisi olmayı başarırlar. Çözüm üretemedikleri yerde de bunun, bir imtihan olduğunu kabul edip, sınavı geçmeye çalışırlar. Yukarıda çözüm üretmesini bilen insanların vasfını saymaya çalıştım.

Problem üreten insanlar ise bu vasıfların tam tersini yaparlar.

1- Cahil ve aciz insanlar problem (sorun) üretirler. Çözümü karşıdan beklerler. Kendilerine çözüm şekli gösterilse bile yine de sorun üretmeye devam ederler.

2- Sevgileri kurumuş, onun yerine kin ve nefretleri gelişmiştir. Mutluluklarını, başkalarının mutsuzluklarında ararlar. Ekilmeden çıkan dikenler gibi,
durmadan sıkıntı üretir batar ve acıtırlar.

3- Adam sendeci ya da bana neci davranışlarıyla, hiç kendilerine soru sormazlar. Öylesine sorumsuz davranır ve yaşarlar ki, bu bile bir sorundur.

4- İnanmak ve imanını icraata koymak onların görevi değildir. İlahi sorumluluğa inanmaz ve itibar etmezler. Bu duygu onlara adeta hayvansı bir yaşam yükler. Kendi istediği gibi yaşamayı bir başarı veya bir meziyet sanır. Kendini ne başkalarına ne de yaratıcıya karşı sorumlu hissetmez. Çözüm üretmek mi, onun menfaatine uygunsa evet… Ama menfaatine zarar veriyorsa durmadan problem üretir…

5--Böyleleri, inanılan ve güvenilen bir tip olmadığı için, maddi veya manevi hiçbir emanet teslim edemez, sır dahi veremezsiniz. Tek yaptığı seni ve senin değer yargılarını kötüye kullanmaktır. Süistimal etmek daima sorun üretmek, onların işidir. Bu durum, onların gözlerinin körlüğünden, kulaklarının sağırlığından, kalplerinin mühürlü oluşundan ileri gelir.

İlişkide olduğumuz insanda veya insanlarda eğer, bu özellikler varsa, derhal ilişkilerimizi donduracağız. Ya da kendimize bir sabır gömleği diktirip onu giymeyi ve onunla yaşamayı öğreneceğiz. Her sabır gömleği bu dünyada iken, hem yakar, hem sıkar, hem de çooook acıtır. Ama mükafatı da çoooooook büyüktür. Gözyaşları içinde kaleme aldığım bu yazıyı çok sevdiğim bir özdeyişle kapatmak istiyorum.

İyiliğe iyilik, HER kişinin işidir.

İyiliğe kötülük, ŞER kişinin işidir.

Kötülüğe iyilik ise ER kişinin işidir.

Acaba biz hangi kişilerdeniz…

Selam sevgi ve dualarımla,


Mahir EYÜBOĞLU

02.08.2011

 

Bu yazýyý Facebook'ta paylaþabilirsiniz+:
Facebook'ta paylaþ
0
Yorumlar
Uyarý

Yorum yazabilmek için üye olmalý ve oturum açmalýsýnýz.

Eðer sitemize üye deðilseniz buraya týklayarak hemen üye olabilirsiniz.

Eðer üye iseniz oturum açmak için buraya týklayýn.