KAVAK AĞACI
22 Haziran 2011 01:30 / 7192 kez okundu!
İlhami Bey geldiği zaman “söz uçar yazı kalır” deyip, hemen kağıt kalemi devreye sokuyorum.
Tefekkür ya bu, kendi kendime düşünmeye başladım.
Acaba, dişi veya dişleri, dilini arada bir ısırdı veya ısırıyor diye,
dişçiye gidip de, “Doktor Bey şu dişimi çekiver, dilimi arada bir ısırıyor” diyen var mıdır?
Bazı sohbetlerimde bu soruyu, pek çok insana sordum.
Herkes tebessüm etti ama bir kişi bile “evet” demedi.
Ağız birliği, aile birliği ve aile bütünlüğü bu olmalı.
Yine acaba diyorum, söğüt ya da kavak ağacına, meyve aşısı yapan bahçıvan var mıdır?
Olur ya kavak ağacı uzun boylu diye, meyve aşısı yapmaya kalkan olabilir mi?
Bir gün kavak ağacının dibine bir kabak tohumu düşer.
Kabak tohumu, yavaş yavaş kavak ağacının dibinde büyümeye başlar.
Baksa ki yanı başında tutunabileceği, sarılıp sarmalayabileceği bir ağaç var.
Başlar tutunmaya, başlar sarılmaya.
Başlar yükselmeye.
Taa zirvelere kadar çıkar.
Diğer kavak ağaçları, işgale uğramış kavak ağacına acırlar.
Kimisi güler alay eder.
Yapacak bir şey yoktur.
İşgale uğramış kavak ağacı beklemeye başlar…
Aradan bir zaman geçer.
Bir rüzgâr çıkar, rüzgâr sertleşir, fırtınaya dönüşür.
Başlar ağaçları sallamaya.
Şiddetli sarsıntı karşısında işgalci kabak fırtınaya dayanamaz.
Kabaklar birer birer yere düşer ve parçalanır…
Bu durumu gören diğer kavak ağaçları, işgalden kurtulan kavak ağacına sorarlar.
“Ne oldu, nedir bu hal?”
Kavak ağacı tebessüm ederek; “Vallahi ben kırk yılda bu hale geldim.
Boy pos attım.
Köklerimle yere sağlam tutunduğum için nice fırtınalara dayandım.
Ama kabak kırk günde bu hale geldi.
Beni işgale kalktı.
Fakat ufak bir fırtınaya bile dayanamayıp darmadağın oldu.
Hak etmeden yükselenlerin hali budur.
Hak ederek yükselenler ise sarsılırlar, sallanırlar ama kolay kolay yıkılmazlar.
Velev ki kesime uğramasınlar…”
Kökleri sağlam olmayan, sağlam değer ve temellere dayanmayan aileler de ufak bir sarsıntıda darmadağın olurlar.
Yukarı çıkışları belki kolay olur ama, düşüşleri çabuk olur.
Hem de düşerken, nereye tutunacaklarını bilemedikleri için kırılmalar, çarpmalar ve çarpılmalar çok sert olur.
Yukarılara yükselmek kolay değildir.
Emek ister, mücadele ister, sabır ister, azim ister, gayret ister.
Ama düşmek kolaydır.
Her ilgisizlik, her bilgisizlik, her sorumsuzluk ve düşüncesiz davranışlar düşüşe birer nedendir.
O nedenle zahmetsiz kazananlar, rahmetsiz kaybederler…
Yine seher vakti.
Horozlar ötüşleriyle, rahmet meleklerini müjdeliyor.
Biliyorum ki rahmet meleklerinin şahitliğinde yapılan işler, işlerin en güzelidir.
Söğüt ağacına meyve aşısı yapmaya kalkanlar var…!
Yaban (eşek) arısından bal yapmasını bekleyenler var.
Kısaca fıtratı zorlayanlar var…
En doğrusu hak edene hak ettiğini vermesini bilmektir.
Değilse, karın beyazlığı, korunmasını bilmeyeni üşütür ayazlığı…
Mahir EYÜBOĞLU
15.06.2011



