Çırpınış
30 Ekim 2012 12:03 / 1682 kez okundu!
İnsanlar görsünler diye çırpınma. İnsanlar anlasın diye uğraşma.
Anlayış ve izan, anlayana, bilene ve görenedir.
Bir insan, anlayışsız, akılsız, hele bilgisiz, sağır ve körse…
Köre ne… köre ne… Her şey görenedir, görene…
Kör ve sağır ata, göz kırpsan da birdir, bağırsan da…
Hani iki kör oturmuş köfte yiyorlarmış ya…
Biri diğerine seslenmiş; “Yahu köfteleri teker, teker yesene”.
Diğeri; “Sen de benim gibi kör değil misin?
İkişer, ikişer yediğimi nerden biliyorsun?”
“Ben ikişer, ikişer yiyorum, senin de öyle yediğini sanıyorum da ondan…! ”
Sanmak, herkesi kendimiz gibi bilmek ve görmek.
Önyargılı düşünce ve davranışta bulunmak…
Halbuki anlayana anlatmak, görene göstermek gerekir…
Değilse köre ne, köre ne…
Oynamak, bir çocukla çocuk gibi, içindeki çocuğu yaşatarak ve kendisini yedisinde hissederek….
Gönül yaşını bilerek ve başkalarına mutluluk vererek,
On beş yaşına kadar, arkadaş olarak yaşamak, arkadaşça…
Arkadaki taş ya da ayak olmasını bilerek,
İtici güç olup, dengeleyip, taşıma ve dayanmayı sağlayarak,
Güçlenmeyi temin eden, güven veren olarak yaşamak….
Emin olduğu, yorulunca üstüne oturup da dinlenebileceği,
İnandığı bir taş gibi sağlam olarak.
İstişare edilen ve doğru bilgi değerlerini
Paylaşan, bir yandaş olarak yaşamak…
Alimin yaşamı ve ölümü bayram gibidir.
Bayram gibi toplar bütün sevdiklerini…
Selam götürsün isterler Resulullaha,
Sevenler sevdiklerinin bayramında buluşurlar ya..
İnsanları sünnetle kurtuluşa çağıran alimler,
Kurtuluşun sünnetullahta olduğunu bilirler ya,
Kimi der ki, senin ilminden bana ne, ben Deniz kenarında, kuyu kazmaya geldim…
Sünnetle kurtulmaya değil,
Sünnetten kurtulmaya geldim…!
Çocuk gibi saf ve temiz,
Peygamberin varisi gibi, alimce yaşamak…
Alimin ölümü, alemin ölümü derler,
Alimlerin kendileri gider ama,
İsimleriyle eserleri kalır,
Onlara tutunarak yaşayanlar,
Ne yolda kalır, hem de emin yol alır…
Mahir EYÜBOĞLU
05.03.2006



