izmirizmir.net : Mahir EYÜBOĞLU - Bir mezuniyet töreni


Bir mezuniyet töreni

09 Aralık 2012 22:46 / 1748 kez okundu!

 


Bu yıl orta okulu bitiren oğlumun, kep giyme mezuniyet törenine katıldım. Ben kendi adıma çocuğumu, milli ve manevi değerlere bağlı ve şuurlu yetiştirdiğim sanırdım. Ancak toplum içine giren insanın, toplumdan etkilenmemesi mümkün değil. Aynı etkileşimi çocuklarımda da gördüm…

Önce eğitim ve öğretimden bahsetmek istiyorum.

Eğitimin 3 ayağı vardır.

1- Öğrenci,
2- Onu yoğuran anne baba yanı veli,
3- Ona şekil veren öğretmen.

Veli olmadan öğrenci olmaz.

Sağlıklı aile içi ilişki olmadan da sağlıklı öğrenci yetişmez.

Öğrenciyi doğurup yoğuran velidir.

Öğrenciye biçim ve şekil veren öğretmenlerdir.

Aslında herkesin yaşadığı bir aile ortamı vardır.

Ailesinde sağlam yetişen öğrenci okulda da sağlıklı ilişkiler kurar. Öğretmenler dahil herkes, bir ailede yetişir ve yetişmiştir.

Velileri yok sayarak yapılan bir mezuniyet töreni, tek kelimeyle hem kör hem de topal bir törendir.

Okul evde başlar.

Doğru bildiğimiz bir sürü yanlışlar içeren, özünü yitirmiş, milli ve manevi değerlerden uzak, özentili bir tören izledim.

Mezuniyet sahnesinde olduğu gibi, hayat sahnesinde de, sahneyi dolduranlar ve boşaltanlar daima olacaktır.

Hayat bu, nice canlar gelip nice canlar gidecektir.

Milli ve manevi değerlerden habersiz yapılan her tören, bir manevi sorumsuzluk demektir.

Aslından ve özünden uzak bir müzik ve eğlence kültürü, yozlaşmışlığın ve yabanlaşmışlığın en çarpıcı örneği olarak bize sunuldu.

“İlim- ilim bilmektir, İlim kendini bilmektir. Sen kendini bilmesen bu nice okumaktır” diyen YUNUS’U hatırladım.

Yaradılış gayesini bilmeyen insanların, doğru bildikleri yanlışları, nasıl da, bir zevk ve heyecanla kullandıklarını gördüm.

Törende küçük ve kısa bir konuşma yaptım. Konuşma yapmama ilk tepki eşimden aldım. “Ne gereği var, seni kim dinler, kim anlar ki.. ”

Halbuki ben, ilk desteği, Peygamberimiz gibi, eşimden almak istemiştim. Buna rağmen konuşma yaptım.

Rahim sıfatından haberli veya habersiz annelerin, çocuk yetiştirmekteki pozitif veya negatif özelliklerini dile getirdim. Konu yine aileye geldi dayandı. Konu yine çocuk eğitimine geldi dayandı. Konu yine anne üzerine geldi dayandı. Eğer anneler, çocuk eğitiminde rahim sıfatından haberli ve şuurlu olursa, çocuklarına şekil veren öğretmenlere, ne isteyip ne istemediklerine açıkça söyleyebilirler. Velinin istek ve şuuru öğretmenin istek ve şuuruna etki etmelidir.

Bir toplumun başına ne gelirse, ya, aslını ve özünü yaşamaktan, ya da yaşamamaktan gelir.

Bir anne çocuğu önce doğuran, onu karnında taşıyan, sonra yoğuran, kalbinde taşıyan, sonra da kavuran kafasında ya da beyninde taşıyandır. Yahut da, yoğurup da çocuğu çiğ bırakıp, sorumsuz yaşayan annelerdir...

Bir dostumun deyişi ile; Allah bal mumu yakana bal verir, ya mumu yakana da yağ verir. Allah, Allah için harcayana da bol- bol verir.

En büyük harcama ya da yatırım, çocukların eğitimine, çocuklara yani insana yapılan yatırımdır.

Allah, aslına sahip çıkana, asalet, aslını inkar edene adamet (ahmaklık ve sıkıntı) verir. O nedenle atalarımız; “Asıl azmaz, bal kokmaz, kokarsa yağ kokar aslı ayrandandır.” demişlerdir.

En soylu ve şerefli yaratılan insanı, özünden uzaklaştırırsan, yaratılmışların en aşağısı durumuna düşer.

Yüksek sesle yapılan yayınlar bana eşek sesini hatırlatıyor.

Rabbimiz; “Sesini alçaltarak konuş, çünkü, seslerin en çirkini eşek sesidir” buyurmuştur. (Lokman suresi, ayet-19)

O nedenle hiç kimse eşeğe benzetilmekten hoşlanmaz. Çünkü eşek, cinsel arzu ve açlık hissettiği zaman anırır yani Allah’ı zikredermiş. Halbuki diğer bütün mahlukat her zaman ve her yerde Allah’ı zikredermiş. Aslanın gürlemesi bile Allah’ı zikir boyutlu olduğu için insanlar aslana benzetilmekten çok hoşlanırlar.

Bir de bedenlerini açarak, medeni yaşadıklarını sananlara, Mehmet Akif’in bir dizesini hatırlatmak istiyorum.

“Medeniyet dediğin açmaksa bedeni,
desene hayvanlar senden daha medeni…”

Allah murdarlığı (pislik ve rezilliği, maddi ve manevi kirliliği), aklını Allah için kullanmayanlara verir (Yunus suresi ayet 100).

Allah’ımızdan, aklımızı Allah için kullanma irade ve gücü vermesini diliyor, doğru bildiğimiz yanlışlardan en kısa zamanda kurtulmayı niyaz (dua) ediyorum


Mahir EYÜBOĞLU

05.06.2012

 

Bu yazýyý Facebook'ta paylaþabilirsiniz+:
Facebook'ta paylaþ
0
Yorumlar
Uyarý

Yorum yazabilmek için üye olmalý ve oturum açmalýsýnýz.

Eðer sitemize üye deðilseniz buraya týklayarak hemen üye olabilirsiniz.

Eðer üye iseniz oturum açmak için buraya týklayýn.