izmirizmir.net : Mahir EYÜBOĞLU - Ağlamasını bilmeyenler, anlamasını bilmezler


Ağlamasını bilmeyenler, anlamasını bilmezler

27 Ekim 2011 10:48 / 1702 kez okundu!

 


Ağlamak ve anlamak.

Ağlamak, kalp yumuşaklığının, bir başka deyişle merhamet ehli olmanın, acıma duygusunu içinde hissetmenin, en önemlisi de kendini başkasının yerine koyabilme asaletinin yansımasıdır.

Bakınız, ağlamasını bilen insanlarda, bu asil hasletlerden mutlaka pek çoğunu görebilirsiniz.

Kendini başkasının yerine koymasını bilen insan, anlamasını bilen insandır.

Başkasının acısını yüreğinde hisseden, “ben de onun yerinde olabilirdim” diyebilen insan, anlamasını bilen insandır.

İnsanlar, sanırlar ki bir başkasının başına gelenler, kendi başına hiç gelmez.

Ne büyük aldanmadır bu…

Hani atalarımız boşuna mı demişler; “Gülme komşuna, bir gün senin de gelir başına” diye.

Her insanın başına gelen bela, musibet ve sıkıntılar, aslında birer imtihan aracıdır ve başkalarının ibret almasına vesiledir. Tabii bilene…

Kaderi; irademiz dışında meydana gelen şeylerin yansımasıdır diye tanımlayabiliriz.

Bunların başında; doğum, ölüm, ve evlilik gelir.

Hiç kimse, nerede, ne zaman, hangi şehirde, hangi cinsiyette, hangi anne-babadan meydana geleceğini bilemez.

Doğum bir kaderdir.

Hiç kimse, nerede, ne zaman, nasıl, hangi şekilde (yanarak mı, boğularak mı, depremde mi, sel felaketinde mi,) v.s. öleceğini bilemez.

Ölüm de bir kaderdir.

Evlilikler de doğuma vesile olduğu için kaderin bir parçasıdır.

Yaratıcının bize verdiği cüzi irademizle bazen basiretimiz bağlanır, doğru tercihlerde bulunamayız.

Kaza veya kazalar dediğimiz şey, kaderimizin yaşanmış halidir.

Bazen insanlar, çekilecek çilelerine aşık olurlar.

En güçlü tedbirleri bile alsak, takdir ne ise o tecelli eder.

Yani tedbirler, takdirler karşısında iflas eder…

Ancak bizlere daima tedbir almak düşer.

Fakat kaderi ilahide var olan takdir ne ise o tecelli eder. Tabii inanıyorsak…

23 Ekim 2011, 7.2’lik Van depremi yüreklerimizi dağladı.

Allah’ımdan ölenlere rahmet, kalanlara ve yaralılara acil şifalar dilerim.

Şimdi yardım zamanı, şimdi tek vücut olma zamanı, şimdi acıları paylaşma zamanı.

Şimdi ağlama ve anlama zamanı…

Katılaşmış kalplerden, kendini başkasının yerine koymasını beklemek olmaz.

Onlar daima, menfaatlerini merhametlerinin önünde tutarlar.

Gerçi merhamet kavramı da menfaatlerine göre şekillenir ya…

“El, eli yıkar, el yüzü yıkar. Eli yüzü yıkayan sudur. Kanla, kinle el yüz yıkanmaz. Yaralar sarılmaz.”

Dertler paylaşıldıkça azalır.

Sevgiler paylaşıldıkça çoğalır.

Kaderini yargılamayan, yaratılmışı yaratandan ötürü sevmesini bilen, kendini bir başkasının yerine koyabilen insandan daha asil hangi insan vardır acaba diye düşünüyorum.

Yürek devletinde acıları, ancak ağlamasını bilenler anlayabilir.

Ağlamasını bilmeyenlerden anlamasını beklemek, eşek arısına, “neden bal yapmıyorsun?” demek gibidir…

Ülkemize geçmiş olsun.

Ağlamasını ve anlamasını bilen, yardım ehline selam olsun.

Selam ve sevgi Allah'ın salih ve saliha kullarının üzerine olsun…



Mahir Eyüboğlu

23.10.2011

Son Güncelleme Tarihi: 27 Ekim 2011 13:42

 

Bu yazýyý Facebook'ta paylaþabilirsiniz+:
Facebook'ta paylaþ
0
Yorumlar
Uyarý

Yorum yazabilmek için üye olmalý ve oturum açmalýsýnýz.

Eðer sitemize üye deðilseniz buraya týklayarak hemen üye olabilirsiniz.

Eðer üye iseniz oturum açmak için buraya týklayýn.