Bırakma
03 Ekim 2009 01:05 / 1492 kez okundu!
Üzerinden ölüm geçen “keşke”ler
Acısı buzda yanmak gibidir
Ne soğuk dindirir yangıyı
Ne kül olur alevler
Belki büyümez zamanla, doğru
Bir kara delik sızlar anı dehlizlerinde
Yanlış; silinmiyor hiçbir şey, hiçbir şeye sahip değiliz
Ve hiçbir şeye arkamızı dönmüyoruz aslında
Her dokunduğumuza bölüyoruz ruhumuzu
Cılız mumlar misali topladıklarımız örüyor ömür mezarımızı
Üzerinden ölüm geçen “keşke”ler
Eksik kalan dişlilerin acımasız gıcırtısı
Bu ana taşıyabildiğimiz tek şey
Şimdi, tam şu anda
Işığımız ne kadar, kaç ruhun umurundayız
Yoksa çok mu karanlık yıldızımız
“Keşke”lerin sönmüş çıplaklığında
Yonca Buğdaycı M.
02-10-2009



