izmirizmir.net : Ayşegül YEŞİLNİL - 'O BUNU HİÇ BİLMEDİ'


'O BUNU HİÇ BİLMEDİ'

03 Ocak 2010 23:31 / 4693 kez okundu!

 


Sanırım ortaokul yıllarında idim. Siyah-beyaz televizyon ekranındaki genç kız, şarkısını ilk kez söyleyecek olduğundan çok utangaçtı. Sunucu adını anons etti. Şarkısının adı "Haydi şansım"dı ve sahneye davet etti. Ben de hiç bilmediğim bu yüze bakıp, gözlerimi kapattım ve usulca şansın açık olsun diye mırıldandım. O bunu hiç bilmedi. Kızın adı "Sezen"di...

Derler ya, yıllar yılları kovaladı... Sahne ise hayli farklı bu kez...

Hızla ünlenen İzmirli yetenekli şarkıcının, Kavaklar adlı albümünün kaydı sırasında, yine İzmirli olan eşim Nezih Yeşilnil ve Onno Tunç içeride kontrbas kayıtlarına başlamışlar, biz ikimiz de henüz tanışmış ve baş başa oturup birbirimize İzmirli anneannelerimizi anlatmıştık.

Çok sevilen İzmirli anneannelerin, İstanbul’da yaşama tutunmaya çalışan torunları... Ne çok İzmir konuştuk o gün... Ama onu ilk gördüğümde şans dilediğimi hiç bilmedi... Genç kadının adı "Sezen Aksu" idi...

Daha sonraki yıllarda resim ve müzik yaşamımın birbirinden ayrılmaz anlamları oldu. İşte bu sırada, ona vokal yapmam için teklif geldi. Ancak büyük bir hevesle caz söylemeye başlamıştım. Ve o müziği tercih ettiğim için kabul etmedim. Sanırım o bunu da bilmedi... Artık takma adı "Minik Serçe"ydi...

Minicikti oğlu Mithat Can. Minik ayağıyla topunu bana attı, oynamak istedi… Bodrum’da ilk sergimi açmıştım o zamanlar. Topunu onun ayağına doğru attım. Babası yanıma gelip sizi rahatsız ediyor mu diye sordu. Hayır, dedim. Dakikalarca oynadık… Sonrasında başını okşadım ve vedalaştık top arkadaşımla... Uzun yıllar sonra o minicik çocuk, yeni yetme bir delikanlı olarak evimizin kapısını defalarca çaldı, ancak bu kez Nezih Yeşilnil’den notalar ve bilgiler öğrenmek için… Ona coşkuyla top oynadığımız o günü anlattım, çok şaşırdı. Sanırım annesi bunu da bilmedi.

Caz ve resim, birlikte büyüyen ikiz çocuklarımdılar sanki... Menajeri, "Yorgun Şarkıcı" adlı resmimi alıp ona hediye etti... Eminim ki onu, benim yaptığımı da bilmedi... O da resimdeki kadın gibi yorgun ama "çok ünlü" idi...

Ses tellerimde sorun vardı. Ameliyat olmam gerekti. Birçok doktordan sonra sonunda nihayet bu konuda en iyisini bulma şansım olmuş ve ameliyatım çok başarılı geçmişti. Kısa bir süre sonra onun da ses tellerinde sorunu oldu ve ortak dostumuza “şansım” olan doktorumun adını verdim, şans diledim onun için. Her şey düzeldi ve iyi oldu...

Bir gece kulübünde oturduk saatlerce. Sahnede Tuna Ötenel saksafon çalıyordu, Nezih Yeşilnil kontrbas. Şarkı söyleyen Nüket Aruca, masada oturan arkadaşlarımız Onno Tunç ve Yaman Okay henüz bu dünyada idiler. Bu kez bana anne ve babasını anlattı ve daha birçok özel şey… Anlattıkları bana ünü kadar birçok şeyle ilgili kaygılarının da çok büyümüş olduğunu hissettirmişti. Bu beni hayli düşündürmüştü.

Sonrasında bir evde karşılaştık bir gece yarısı. Hayatının çok karmaşık bir gecesiydi. Karmakarışıktı. Yine şans diledim içimden ona.

Sözler yazdım, Nezih’le şarkılar yaptık. Sahip olduğum tek albümün demosunu alan menajeri, onun uzun müddet sabahları benim "Günlerim" diyen sesimle uyanmak istediğini söyledi. İçinde Ege’nin ruhunun güçlü olarak hissedildiği bu şarkının sözleri ve melodisi bana aitti. Şarkımdaki, mandolin, akordeon ve gitar seslerine, sanki hanımeli ve yasemin kokuları da eşlik ediyordu. Sanırım bu kokuları, bu coğrafyada yetişmiş olanlar daha iyi duyabilirdi...

Dolayısıyla, Egeli kızın yüreğinden gelen sesler, Egeli “çok çok ünlü” kızın yüreğine gidiyordu.

Ama ona yıllar önce şans dileyen kızın sesini dinlediğini yine bilmedi...

İşte bu gece yüreğim bunları paylaşmamı istedi.

Ben onun, kaybolan yıllarını anlattığı pırıl pırıl sesini sevdim. Birçok şarkı sözünün içindeki kuvvetli duyguyu... Özellikle de "Küçüğüm"deki düşüncelerini... Zaman zamansa çocuksu hınzırlığını ve yıllar boyu birçok yüreğe ulaşabilmesini, Ege’de bıraktığımız kalplerimizin şarkısını…

Ayrı yollardaydık ama uzun yıllar boyu sesler ve sözler verdik insanlara... Farklı dünyaların dinleyicileri alkışladılar bizleri... Ünvanı pek yüksek, süslü sözler duydu kulaklarımız. Farklı taşlarla bezenmiş, gözle görünmeyen ama onurla taşınacak olan taçlar takıldı Egeden gelmiş, yüreklerimize...

Ancak sonuçta sadece, “Yarelerine zaman zaman tuz diye yakamoz basan ve tek şahitlerinin ‘ay’ olduğu gecelerden gelen, bir ellerinde defnelerini bir ellerinde ise sevdalarını sımsıkı tutmaya çalışan ama kalpleri Egede kalmış” kızlardık…

Kim bilir… Zaman gelir, belki bir gün yollarımız birbirine artık teğet geçmeyip yaşamın bir yerlerinde birleşir... Çünkü şöhret değil sadece “Sanat” güçlü ve koruyucu kanatları altında aynı ya da benzer duygu ve düşünceleri olan insanları sarıp sarmalar.

Ve ben şans dilemeye devam edeceğim... O bunu bilse de, bilmese de...


Ayşegül Yeşilnil
03.01.2010, İstanbul
Dolunay Zamanı
www.yesilnil.com
aysegul@yesilnil.com

 

Bu yazýyý Facebook'ta paylaþabilirsiniz+:
Facebook'ta paylaþ
0
Yorumlar
05 Ocak 2010 15:52

sevin

Merhabalar...

Güne, güzel bir yazý ile baþlamak ne güzel..

Beni yýllar öncesine götürdünüz... Saðolun... Ellerinize Saðlýk...

Size bir teþekkür edeyim diye yazýyorum bu satýrlarý...

Sezen Aksu'nun haberi olmayan hayranlarýndan biri de benim... O yýllarda Aðlamak Güzeldir, dedi...

Aðladým... Hiç Utanmadým...

Öyle bir sevgi var ki yüreðimde Sezen'e, kýzýma adýný koydum....

Sevgiler, Saygýlar,

Sevin Doðan

05 Ocak 2010 03:28

Akýn Ok


AÞK BÝR TARÝHÝN ADI OLAMAZ MI?

Ýstanbul duvarlarýnda gezinirken
Yüreðime yazýlan sözcükler
Bunlarla baþlýyordu
Ben içime sýðmayan isyan kýrýntýlarýyla
Esenler'den o yarým ay içinde akan
Ýstanbul yalnýzlýðýnda duran yeryüzü çocuklarýyla
Bir hayvanat bahçesi yok diye o ormaný arýyordum
Sanki, büyük bir çýnarýn yapraklarýndan gelen toz bulutlarýyla izini sürdüðüm aþk çocukluðu
Aniden fýsýltýsýyla geldi yanýma
Elimde kaðýt mendil, üzerimde kurþun kalem kokusu bir kalemtraþ yoktu diye durdu!

Düþtü dilimdeki acý mýzrabý
Ne kadar türkü söyliyeceðimi
Nerede bozlak olacaðýmý bilemiyordum
Ama aðýtlar pýnarý artýk akýyordu yataðýnda
Ekmeksiz, susuz, tuzsuz, tadsýz kalmadýðým
O Atýþalanýn'da yýllar öncesinde yürümüþtüm
Sýrtýmda kitap çuvallarý ve yevmiyesi pide olan harçlýk yetmiþti

Oysa,þimdi o can pazarýna düþen memleket gövdesinde
Saçlarýnda yýllarýn tortusu duran kadýn söylüyordu sancýsýný
Deðiþtirin þu topraklarýn kaderini
Okyanusunuzda ne kadar aþk varsa býrakýn boðalarýn boynundan aþaðýya insin!
Ve ne olur durmayýn artýk ne olur diyen gözler serenadýný çaldý...

Ýnsanlýðýn ellerinde toprak kokusu cennetini ararken
Ben þiirin kýlýcýnda yazdýðým sözlerin alkýþýyým ya
Bundan sonrasý karanfil kokulu yarýnlarýn ýslýðýndadýr
Anadolu tarlasýndan geceye düþen kar taneleri boþuna mý?
Ýki bin on aralýðýnda,
Sahne emek yýldýzlarýnýn tozuyla açýlýyor!
Merhaba Ayþegül Yeþilnil merhaba..


Iþýk saati-Haliç kýyýlarý
www.birakinoksevdasi.net
akinok@gmail.com
05 Ocak 2010 02:02

dolphin

Böyle mi olur ÝZMÝRÝN KIZLARI ????....eteklerindeki mücevherleri teker teker saçarak gönülleri fethederler !!!....yaradýlýþlarýnda anlam yüklüdür...birilerine söylenecek sözleri,dinletecek sesleri,görülecek eserleri,okunacak yazýlarý,seyredilecek duruþlarý...ve daha neler neleri....taçlandýrýr yetenekleri her birini kendi kulvarlarýnda...."TAÇ"lar genellikle Ýzmir'li kýzlarýndýr çoðu kez her alanda....var bunda bir týlsým...var bunda bir coþku,içtenlik....Ýzmir zaten bir baþka güzel...ve kýzlarý....yasemin kokulu sokaklarýnda özgürce büyüyen, ailelerine ve geleneklerine sýmsýký baðlý ve dostlarý tarafýndan hep destek gören..."BÝZ" olmanýn,"BÝRLÝK" olmanýn farkýnda olan ve bunu hep yansýtan Ýzmirin kýzlarý...Sezeni...Ayþegülü....ve diðerleri....hep varolun ve çoðalýn,çoðaltýn güzelliklerinizi...paylaþýn...yansýtýn...besleyin gönüllerimizi.....

(Ayþegül Yeþilnil....ruhuna,beynine,yüreðine,gözlerine ve ellerine saðlýk....devam....özletme yazýlarýný bizlere....sevgiler...)

04 Ocak 2010 01:18

Nejla Baskýn

Ayþegülcüm, senin gibi tatlý bir anlatýmla hassas ruhunu betimlemiþsin yine... Anýlarý, insanlarý seven hep gülen arkadaþým, yeni gelen bu yýl ve daima ufkun açýk olsun, güzel emeklerinle yine burada ve dýþarda melek kalbinle bizi temsil et lütfen, sana en iyi dileklerim jazz dünyasýnda ve üretken olduðun resimlerinle her zaman mutlu olduðun gibi mutlu ol... Bir de yazýlar geliyor, seni üzmeyecek tatlý yoðunluklar diliyorum sana...

Sevgilerimle...

04 Ocak 2010 00:32

sena kara

Ve ben de size her gece dua ve þans diliyorum... týpký sizin sezen aksu'ya dilediðiniz gibi...

Dualarýmdaki ender insanlardansýnýz...
kemanýmla birlikte sizinle yollarýmýz muhakkak kesiþmeli birgün...
Uyarý

Yorum yazabilmek için üye olmalý ve oturum açmalýsýnýz.

Eðer sitemize üye deðilseniz buraya týklayarak hemen üye olabilirsiniz.

Eðer üye iseniz oturum açmak için buraya týklayýn.