|
deepblueeagle
|
Bir aydýnlýk…bir beyazlýk…bir ýþýk…
Yedi kat tepeden yere düþmüþ gibi güneþ.
Yalaz yalaz…salkým salkým…yalým sýcak.
Yer buhar…gök buhara kesmiþ,
Sonsuzluk gibi.
Gük kubbe bir nefes…bir sükut.
Boz toprak…sarý ekin…yayvan incir,
Bir dua mýrýldanmada besbelli kocamýþ zeytin.
Yýkýk burcundan Türk kalesi türküler dinler
Asýrlar gibi…
Düþe yatmýþ öte yanda deniz…
Olabildiðince mavi…olabildiðince beyaz,
Gümüþe inat.
Kanat sesi gölgelerde…üveyik kuþunun.
Bir ötüþ…bin hüzün…bin kývanç.
Bir telaþ dallarýnda kara zeytinin
Yumak yumak…çýðlýk çýðlýk,
Ýki garip…iki yavru…iki safran,
Altýna inat.
Gömüler gibi.
Bitmeyen bestede aðustos böceði.
Tütün baþakta, baþak turunçta,
Turunç arý’da sarhoþ.
Zaman döner…mekan döner…gün döner,
Düðümlenir salkým söðütte yaþam sevinci
Gönül gönül…avuç avuç..
Özlemler gibi.
Yýlancýburnu buhurdan olmuþ,
Tozlu yeþil…buhar beyaz…gök kayýsý.
Güngörmüþ Güvercin Ada…maðrur.
El eder batan güne hafiften
Kür üzümü kan kýrmýzý.
Ardýç kuþu erguvanla söyleþir,
Segaha inat,
Naðmeler gibi.
Ýhsan Özgen
Eylül 1981 / Ýzmir
|
Sitemizde yayýnlanan yazýlar, yazarlarýný baðlar.
