izmirizmir.net : Şakir KADAN - Enseyi karartmayalım


Enseyi karartmayalım

22 Haziran 2013 02:19 / 1777 kez okundu!

 


Bugünlerde sokağa çıkmak istemiyorum. Sokaklarda eylemler var, sokaklarda direniş var. Bu kere eylem ile gözlem arasında seçimimi değiştirdim ve gözlemci kalmaktan yana karar verdim. İlk kez eylemden vazgeçiyor, gözlemi seçiyorum. Aslında sokakların acemisi değilim, atılan sloganların yabancısı hiç değilim. Kırk yıl öncesinin sloganları hiç değişmemiş hala aynı ve kollar yine havaya yükseliyor, parmaklar zafer işaretini gösteriyor.

"Zafer ne gelmez şeymiş?" diye soruyorum kendime. Demokrasi ve özgürlük sesleri yükseliyor. Özgürlük ve demokrasi ne gelmez şeymiş? İstediğiniz kadar bağırın maalesef diktatörlerin kulakları geçmiş diktatörler gibi sağır. Her iktidar ihtirastır, her ihtiras diktatörleri kör ve sağır eder. Unutmayalım ki iktidarları halk seçer. Ayrışmış, parçalı duygulara bölünmüş, dogmaların ve yapay kutsalların etrafında karşıtlar oluşturulmuş halkların seçtiği iktidarlar öfkeli ve intikamcı liderlerin eline geçer. İşte o zaman seçilmiş diktatörler ortaya çıkar. Böylelikle önce başımıza belayı sararız ve sonra belaya karşı isyan ederiz.

Bugünlerde sokaklarda direniş var. Kırk yıl öncesinden bilirim, bu sokaklarda bir başkaları direniyordu. Bugün direnenler dün direnenlere karşı direniyorlar. Tahterevalli sanki. Bu işin dengeli terazisi yok sanırım. Birileri yükselir birleri iner. Bir sopa tanırım hep halkın kafasına iner, sopa aynı sopa ama sopayı tutan eller değişir. Bazen bir diktatörün eline geçer, bazen silahlı adamların. Bu durum dünya var oldukça diktatörlerin var olacağını gösteriyor. Ali alır vurur, bir zaman sonra bir bakarsın Veli almış vuruyor. Halkın kafasına inen sopa aynı ise sopayı vuracak kişi Ali olmuş ya da Veli ne fark eder. İktidarlar gibi direnenler de el değiştirir. Vaziyet böyle olunca direnmek alınyazısına dönüşür.

Sokağa çıkmak istemiyorum. Çünkü uzun yıllar direndim, isyan ettim, özgürlüğe koştum. Özgürlük yolunda koşarken yol uzadı, ölçü birimi olmayan hak, eşitlik ve özgürlüğün yaradılışa ters olduğunu anladım. Hiç bir zaman gerçekleşemeyeceğine inandım. Uçsuz, bucaksız bir yolda ömrümün çürümesine dur dedim. Şöyle düşünmeye başlamıştım. Eğer bir gün sopa elime geçseydi acaba ben de başkalarının kafasına vuracak mıydım, orasını kesin bilmiyorum. Emin değilim. Sopanın kendine göre dayanılmaz cazibesi vardır. Çünkü sopa kimdeyse o diktatördür ve mutlaka sopayı kullanmak zorundadır. Sistem böyle işler. Onun için sopayı yok etmek gerekir, fakat bu imkânsız. Bir ülkede yasalar, anayasalar sopadan yana yapılmışsa, idari kurallar yönetenlerin keyfine bırakılmışsa, vatanseverlik ve din adına sürekli halklar arasında düşmanlar yaratılmışsa, diktatörler kendiliğinden var olur. Sopa sürekli el değiştirir. Din, ırk ve milliyetçilik duygularıyla körelmiş bir halkın seçtiği liderleri de kör olur. İşte o zaman uçurumdan kurtulma şansı zayıflar. Körler birbirlerine yol göstermezler. Didişme içten zayıflatmaya başladığında dış güçlere, emperyalistlere karşı savunma gücü azalır ve telafisi mümkün olmayan yok oluşa götürür. Burada önemli olan nokta halkların arasında duygudaşlığın neden ve kimler tarafından koparıldığını tespit etmektir. İnanıyorum ki bu üilkenin bütün halkları namuslu ve şereflidir. Her nedense ayrışmışlardır. Namusu, malı ve ülkesi için canını seve seve feda ederler. Dış tehlike hissettiğinde kenetlenir ve müdafaasını yapar. Burada bir gerçek var; hepimiz vatan milliyetçisi ve hepimiz emperyalizme karşı sonuna kadar direnecek bir halkız. Yeter ki zayıf düşmeyelim. Tarihimiz böyle yazıldı. İşte buna dikkat etmemiz gerekir.

Çetin Altan’ ın dediği gibi ama bu kez emperyalizme “enseyi karartmayalım”.


Şakir KADAN

22.06.2013


 

Bu yazýyý Facebook'ta paylaþabilirsiniz+:
Facebook'ta paylaþ
0
Yorumlar
22 Haziran 2013 12:39

ckurmus

þakir kadan'dan ayrýldýðým tek nokta var; çok ustaca tanýmladýðý berbat durum, dünya durdukça devam etmeyecek. buyurgan kültür, sahici özgürlükçü kültüre evrildiðinde iþler düzelecek. iþte o zaman halk kitleleri otorite deðiþtirmenin hiç iþe yaramadýðýný anlayacak. bir otorite olmadan insanýn kendi yaþamýný ve toplumlarýnýn yaþamýný düzene sokabileceðini öðrenecek. o özgürlükçü kültürde ana-baba çocuklarýna sahici özgürlüðü anlatacak. okullarda sahici özgürlük anlatýlacak. eðitim politikalarý, sahici özgürlüðün arkasýnda olacak. öðretiler, zengin ve güçlü olmanýn deðil, sevginin, çalýþmanýn ve bilginin peþinde olmayý öðütleyecek. insanlar birbirlerine yaþama düþman kültürü deðil, yaþamdan yana kültürü anlatýp öðretecek. iþte o zaman insan tüm yapay kavramlardan kurtulacak, mutlu yaþamanýn peþinde koþacak. kendi yarattýklarý yapay sýnýrlarý bekleyeceklerine gidip üretecekler, eþleriyle seviþecekler. vatanýn kutsallýðý ve onuru peþinde koþmanýn yerine çocuklarýnýn karnýný doyurmanýn ve onlarý mutlu etmenin peþine düþecekler.. bunlarýn hepsi olacak. ama bunlarýn gerçekleþmesi insanlýðýn daha epeyi zamanýný alacak. bu bir süreç, bu bir evrim. evrim, doðanýn þaþmaz kuralýdýr.günün birinde ve muhakkak bunlarýn hepsi olacak. insanlýk, 6 bin yýl önce yanlýþlýkla girdiði yolda çok yoruldu. bu yükü daha fazla taþýyamaz. ya bu yükün altýnda kalýp yok olacak ya da yaþamdan yana özgürlükçü kültürü seçecek. ama bilimsel veriler, insanlýðýn özürlük mayasýný attýðýný ve bu mayanýn tuttuðunu göstermektedir. insanlýðýn kurtulmasý, öyle bugünden yarýna olacak iþ deðil. insanlýk bugün 6 bin yýldýr besleyip büyüttüðü bir devle, buyurgan kültürle savaþmaktadýr. onu yenmesi, bu beladan kurtulmasý onun epeyi zamanýna malocak. bizim kýsacýk yaþamýmýzda gördüðümüz kýsýr döngü bizi yanýlsamaya götürmesin. insanlýk tarihi karþýsýnda bizlerin tanýk olduðu zaman diliminin hiç mi hiç önemi yoktur, esmesi bile okunmaz.
Uyarý

Yorum yazabilmek için üye olmalý ve oturum açmalýsýnýz.

Eðer sitemize üye deðilseniz buraya týklayarak hemen üye olabilirsiniz.

Eðer üye iseniz oturum açmak için buraya týklayýn.