izmirizmir.net : Şakir KADAN - Günün geceye yürüdüğü zaman


Günün geceye yürüdüğü zaman

18 Ekim 2013 21:11 / 1990 kez okundu!

 


Kendim miyim ben? Bilmiyorum. Akşamın saatleri ileri doğru tıklıyor, yüreğim geriye sarıyor. Coşkunluğumun tükenişi acı veriyor artık, zaman daraldı, günün sonu çok yakın. Kendimi vererek sevemiyorsam artık mutluluk uzağımda demektir. Ne yapabilirim ki? Yürek yorgun, yürek durgun. Çılgın aşklar deli dolu yüreklerden doğar.

Yarınlardan bu günüme teselli olacak umutlar arıyorum. Geçmişe takılı aklım çaresiz. Aslında hayat Bir şeyler söylemeye çalışıyor. Gökyüzünde yıldızlar parlak görünmüyorsa gün sonu güneşi batmak üzereyse eğer, anlamak için tefekkür gereksiz. Böyle bir akşam işte… Hüznün derinliklerinde dolanıyorum. Garip ve giz dolu…

Doğduğum yer ile öleceğim yer arası bin sekiz yüz kilometre. Her metresini bin zahmetle arşınladım. Umut denen şey böylesine koşturur ileriye, mutluluksa inadına kaçar. Umut son nefesin avuntusunda… Soluklanmadan ibaretmiş hayat. Ödleklik niye? Bu akşam üstüme çöken sis perdesini nasıl anlatayım bilmiyorum. Mutluluk gelecek diye yarını düşlemekten yorgunum. Beklenen şey aslında mutluluğun kurgusudur. Kurgulardan gerçeği düşlemek ne tuhaf. Kaç yarınlara kavuştumsa içinde mutluluk sandığım şey öteki yarınlara ertelendi. Hayatın en acımasız aldatmacasıydı belki de. Yarından bu güne teselli veren umut beklentisi… Odam sessiz ve ben yalnızım. Sessizlik derin sular gibi ürkütücü. Merhamet ettim düşkünlere, marazı göze alarak. Yalak boşalınca köpekler gider. Ve yalnız kalır insan.

Tedirginlikler içinde, yarınların tasasıyla zehre bulandı her yaşanan gün. Gelecek kaygısının korkusu hiçbir zaman ayrılmadı. Yazgının rezaletini düzeltmek zorundaydım. Lanet olası korku denen şey karanlığın ta kendisiymiş meğerse. Göz gözü görmezliğin dumanları içinde debelenmişliğin utancını hissetmek kötü şey… Kokular, kaygıları besledi, boyun eğmekmiş yiğitliğin en zahmetsizi.

Oysa ne badirelerden geçti bu beden, oysa ham hayal umutlarla ne zifiri karanlıkları deldi. İnsanoğlu taştan dayanıklı ve aynı zamanda bir serçe kadar zayıf… Zor olanını seçtim. Pişmanlık duymuyorum. Hangi acı zamanın potasında erirken ilk günkü şiddetini koruyabilir. Gam tasa, kederle dolsa da an, yarın geçmiş olup unutulacak…


Şakir KADAN

15.10.2013

Son Güncelleme Tarihi: 20 Ekim 2013 23:54

 

Bu yazýyý Facebook'ta paylaþabilirsiniz+:
Facebook'ta paylaþ
0
Yorumlar
Uyarý

Yorum yazabilmek için üye olmalý ve oturum açmalýsýnýz.

Eðer sitemize üye deðilseniz buraya týklayarak hemen üye olabilirsiniz.

Eðer üye iseniz oturum açmak için buraya týklayýn.