KİŞİNİN MEZHEBİNE GÖRE TARİH
09 Ağustos 2024 13:53 / 559 kez okundu!
Geçmiş tektir ama o tek geçmiş üzerine bin farklı tarih yazılır. Bununla da kalınmaz. Her nesil yeniden bin farklı tarih yazmayı sürdürür. Bu insanlık var oldukça ya da tarih yazabilir halde oldukça devam edecek, tek ve değişmez geçmiş üzerine yapılan tarih yazımları sürekli değişecektir. Biz burada günümüzde tarihimizi yazan bazı grupların yakın tarihimize bakışlarını kendi ağızlarından bir dinleyelim hele
*****
KİŞİNİN MEZHEBİNE GÖRE TARİH
Geçmiş tektir ama o tek geçmiş üzerine bin farklı tarih yazılır. Bununla da kalınmaz. Her nesil yeniden bin farklı tarih yazmayı sürdürür. Bu insanlık var oldukça ya da tarih yazabilir halde oldukça devam edecek, tek ve değişmez geçmiş üzerine yapılan tarih yazımları sürekli değişecektir. Biz burada günümüzde tarihimizi yazan bazı grupların yakın tarihimize bakışlarını kendi ağızlarından bir dinleyelim hele. Bunlar elbette kalıcı olmayacak çünkü çok yakın geçmişin tarihi duygusal tepkiler ve ideolojik yaklaşımlarla örülüdür. Zamanla bunlar biraz azalır ama bu kez yeni amaçlara uygun yeni tarihler yazılır. Şimdi ortada bunlar var.
(1) Düz (ya da fazla saftirik) Atatürkçüye göre yakın tarihimiz
Atatürk ölünce CHP bir süre daha iktidarda kaldı ama yerine gelen DP her şeyi bozdu, Arapça ezanı geri getirdi, her şey kötüye gitmeye başladı. Menderes ve Bayar darbeyi hak ettiler ve asıldılar, bu sayede(!) Türkiye’nin en demokratik Anayasası geldi. Bunu izleyen yıllarda gelen darbeler bu anayasanın getirdiği hakları kısmakla uğraştı. Söz konusu süreçte muhafazakar iktidarlar ülkenin kaosa sürüklenmesine mani olamayınca –ki bu konuda pek de kararlı olmadıkları veya olamadıkları açıktır- askerler yeni darbeler yaptı ama bunlara rağmen cumhuriyetin karşı devrimi sürdü. (Not: Öte yandan Ecevit’in de hep devre dışı bırakıldığını ve inisiyatif kullanamadığını es geçerler.) Uzun lafın kısası, Özal Cumhuriyetin yıkılmasının koşullarını olgunlaştırdı ve AKP yıllar boyu yapılan her şeyi satıp savdı, ülkeyi yıkıma götürmeye başladı. Biz çoktan öldük de ağlayanımız yok.
Not: Dandik Atatürkçüler ülkemizde her gün milyonlarca insanın yaptığı sayısız güzel olayı, müzikleri, her türlü sanat eserini, üretimi, herşeyi görmez, sadece voleybolcu kızlarımızı istisna sayıp benimser. Kafa çekip İzmir marşıyla geceyi kapatırlar. Solcular da içer ama onlar İzmir marşını söylemez. Eskiden, yani epey eskiden, “Jandarma Biz” veya “Bitez Yalısı” gibi şeyleri söylerlerdi. )))
(2) Gerçekçi Cumhuriyetçilerin bakışı
Cumhuriyetin karşı devrimi Atatürk’ün sağlığında başladı. CHP kodamanları 1930’dan itibaren reformlara fren koydu ve “inkılapları” bitirdiler. Atatürk bunlarla başa çıkamadı, Türkiye’yi uçurabilecek toprak reformunu sürekli engellediler. Sonrası savaş yılları ve dışarıdan zorlanan çok partili rejimdir. Merkez sağ, bürokrasinin partisi olarak görülen CHP’ye birkaç koalisyon dışında iktidar yüzü göstermedi ve CHP bu süreçte iyice yozlaştı. Buna rağmen içerisinde hala bir miktar samimi cumhuriyetçi vardır ama parti her zaman yerel nüfuz sahipleriyle bütünleşmiş, bunun üzerine bir de mezhepçi ve etnik yuvalanmalara uğramıştır. Laik, sosyal, hukuk devleti özlemlerini ne kadar destekleyeceği, ne kadarının lafta kalacağı belli olmaz, güvenilmez. Bu arada CHP’nin Şemseddin Günaltay zamanında seçim yatırımı olarak imam hatip kursları ve din eğitimine önem verdiği ve 1947 yılında köy enstitülerini kapattığı da unutulmamalıdır. Her an muhafazakar veya diğer seçmenle uzlaşma peşinde çıkışlar veya çekilmeler yapabilir, her ne kadar bu girişimler hemen hiç bir dönemde amacına ulaşmamışsa da. Bu nedenle Türkiye’ye yeni bir cumhuriyetçi parti, etkili bir muhalefet gerekir ama CHP bunun önünde engeldir. Günümüzde hedef laik, sosyal hukuk devletidir.
(3) Muhafazakar dinci kesimin ileri sürdüğü
CHP dönemi tek parti diktatörlüğü olup, ülkenin gelişmesi önünde engeldi. Köylü Jandarma baskısı altında inledi, DP buna son verdi. Ülke hep sağ iktidarlar zamanında gelişti ama bu gelişme askeri darbelerle defalarca kesildi. Ahali dinini yaşayamadı ve baskı gördü, nihayet AKP buna bir son verdi. Askerler buna karşı yeni darbeler hazırladılar ama başaramadılar. AKP’nin politikaları batıyı rahatsız edince ve özellikle İslam ülkeleri, Asya ve Afrika’da prestiji arttıkça ABD Fetöcüler ve PKK vasıtasıyla ülkeyi daha fazla istikrarsızlaştırdı ancak eşzamanlı Hendek Savaşları ve 15 Temmuz darbeleri milletin direnişiyle başarısız oldu. Asker bir daha darbe yapamaz ama Fetö ve PKK hala dış destekle faal. Bunlar ülkeyi gerçek bir beka tehdidiyle karşı karşıya sokmuş durumda. Laiklik ise dinsizliktir, ülke ancak geçmişiyle barışarak yürüyebilir. Dini bütün nesiller yaratma çabamız birçok yolla sürüyor. Yatırımlarımızla Türkiye yüzyılını hazırlıyoruz.
(4) Merkez sağın hikayesi
Türkiye’yi uzun süre yönettik ama sivil-asker bürokrasiyle başa çıkamadık. Dışarıdan destekli darbeleri engelleyemedik. CHP batışa geçerken iktidarı aldık, batıyla iyi geçinmek için her tavizi verdik, ülkeyi ve devleti onlara teslim ettik, gene de yaranamadık. Nato’nun istediklerinden bir gıdım çıkınca, çok yönlü dış politikaya yöneldikçe hemen darbeleri çaktılar. Darbe ortamlarını oluşturmalarını da engelleyemedik çünkü zaten devletteki kilit noktalara kendi adamlarını yerleştirmişlerdi.
Bu kesimden dürüst bir kişinin notu şöyle olurdu: Şimdi, laf aramızda, bizim iktidarlarımızda ülke gelişme gösterdi ama sosyal adaleti sağlayamadık ve hukukun üstünlüğü için etkili yaptırım gücümüz de yoktu. Olmamasının nedeni, hukuksuz uygulamalardan kendimizin de çıkar sağlaması ve siyasi hesaplarla aşırı dinci kesimin dış desteklerle gelişmesine ortam yaratmamızdı. Bu nedenlerle eridik, gücümüz kalmadı. Uzun süredir toparlanamıyoruz. Elimizden kayıp gidenleri geri alamıyoruz. Beceriksiz ve batıya karşı inisiyatifsizdik. Darbe ortamlarına teslim olduk gittik.)))
(5) Milliyetçi (Türk-İslam sentezci) görüş
Bir zamanlar Türkçülüğe fazla sarmıştık ama bir müdahale geldi, Türkçülüğü bırakıp sentezci yapıldık, aramızdaki Türkçüleri tasfiye ettik. Her zaman devlete sahip çıktığımız halde kimi zaman devletten ağır baskı gördük, şaşırdık. Solcularla savaşa sokulduk, sonra onlar eriyip gittiler, ülke gündeminden düştüler. Şimdi ülkemizin beka sorunu etnik terördür. Sonuçta bazı şeyler tatlıya bağlandı ve şimdi AKP’yi dışarıdan destekliyoruz. Türkiye yüzyılı başladı ama kolay değil tabii. Bu arada, geçmişimizi gerçek anlamıyla eleştirmemiz mümkün değildir, en iyisi yabancılarla işbirliğimizi unutturmak, başbuğumuzun bağlantılarını görmezden gelmektir. (Not: Milliyetçilik kimsenin tekelinde olamaz ama işte bu kesim sanki öyleymiş gibi yapınca ortada kalan çok oldu.)
(6) Bazı solcuların görüşleri
Bunlar yüz çeşittir. Hangi birisini söylesen boş. Sol Türkiye’de anti-emperyalist tutumla öne çıktı, hiç utanmadan emperyalizmi lügatinden silince tekrar marjinalliğe düştü. Bu nedenle ne siz sorun, ne biz söyleyelim. Yani emekçilerin ezildiğinden başka ne söyleyebiliriz, ki, bu da arkası gelmeyen bir laf olarak kalıyor. Birbirini sevmeyen yüz grubuz. Doksandokuzu kıvırtır. Gerçi biz (yani yegane ve en hakiki doğru olan) her şeyin tek doğrusunu biliriz ama işte diğer doksandokuz bunu anlamıyor. Hangisine sorsan diğer doksandokuz diyor. Hepimiz somut durumların somut tahlilini yaparız, buna rağmen halkımız bizi takmaz çünkü muhafazakar etki altında kalmış. Ama merak etmeyin, bir gün uyanırlarsa işte o zaman bize gün doğar... yani belki. Bu arada elli yıldır azalıyoruz, işte bunlar hep bilinçsizlikten. Şu hale bakın be! Seçimlerin figüranları olduk kaldık. Kocayınca, bir kısmımız da liboş takıma geçince maskara olduk. Dünyada yurtseverlikten korkan yegane sol bizim soldur. Bir de, bize diyorlar ki, hep başka ülkeler için ve başka zamanlar için söylenenlere takılıyormuşuz. Hebele hübele.
Mehmet Tanju AKAD
Son Güncelleme Tarihi: 15 Ağustos 2024 01:06



