Şiirler - 12
26 Aralık 2010 03:50 / 1651 kez okundu!
sapanın menzilindeki serçe kadar neşeliyim / teleğim şeğiriyor taştan ürktüğümden değil / şimdi havalansam cam kırılacak biliyorum / can kıymadıkça büyüyemeyen çocuklara üzülüyorum
-------------------------------------------------------------------------------
./ufak
yundum
ufkuma uyusam şimdi
güneş miydi bahçemize bahşedilmiş
teknesinde pipisinden utanan çocukluk
parmakuçlarımızda açarken uçuç çiçekleri
külü ile saçlarımızı ovalardı annemin elleri
yağmur kadar kendinden emindi toprağımız
otlardı otlara dağılan rüyayı bir hatırlasam
yanağımızda titreşirken çiy tanecikleri
öylesine salkım bulut dağılırdı kökleri
büyümek güzel miydi ayrılmak hep zor
yaprağın gölgesinde uyurken ıslık
rüzgârdı yoldaşımızdı uyanışımızdı
otların gövdesinde çığlık çığlığa uzaklık
bir daha uyanmasam diyorum
artık hiç yunmasam mı
./üzüm
üzgünlüğüme ad arıyorum
sapanın menzilindeki serçe kadar neşeliyim
teleğim seğiriyor taştan ürktüğümden değil
şimdi havalansam cam kırılacak biliyorum
can kıymadıkça büyüyemeyen çocuklara üzülüyorum
namlunun ucundaki üveyik kadar tedirginim
peşinde avcı olunca tavşan bile benden cesur
rüzgâr estikçe pusuya söğüt yaprağı dökülüyor
söğüt yaprağından habersiz avcıya üzülüyorum
göğsünden ötüşlü kuşlardı akranlarım
şimdi en çok yaşıyor oluşuma üzülüyorum
annem olmasa onun ah kusursuz tevekkülü olmasa
caymadan caymaya böyle asla çoğalmazdım
üzüm üzüme
Ali İhsan Özeren
Aralık 2010
Son Gncelleme Tarihi: 31 Aralık 2010 12:07
