Manikürcü Kız Manifestosu
Çocuk işçi, kaçak manikürcü, kalk doğrul, ufacıkmışım, Surdibi Mahallesi’nde, kuaförde çırakmışım, ustam travesti, “Öteki”leri müşteri tutmuş; Çingeneler, seks işçileri...
Ağda kaynatıyormuşum dükkanın arkasında, tencere kaymış üstüme, boyum yetişmiyormuş, ciğer gibi yanmış karnım, ampulde çalışan kızların ağda randevusu varmış, bohçacı kızlar doluşmuş içeri, tesettür topuzu istiyorlarmış, sahne değişiyor rüyamda, aceleymiş işleri...
Yürüyor zurna, dümbelek, mahallemiz sallantıdaymış, yıkılacakmış evimiz; başbakan uğramış seçim otobüsüyle, çocuklara oyuncak dağıtıyormuş, kızlara türbanlı bebek, oğlanlara greyder, tank...
Babam katı atık işçisiymiş, tenekeye yazmış sözünü, “adam yerine konmak istiyoruz” diye, fırlayıp atılmışım barbi almak için, karnım açılmış, tişörtüm sıyrılmış, tam o sırada deklanşöre basmış muhabirler, ezilmişim ayak altında, kalabalık yürümüş üstüme, kaptığım bebeğin türbanı düşmüş, bacağı kopmuş, yanıklarım görünüyormuş gazetelere basılan fotoğraflarda...
Bayılmışım soluğum kesilmiş, AKP sahip çıkmış bana, ayılana limon, çek yastığı sırtına, uyandım, hükümet hastanesindeyim, tanımadığım insanlar pasta veriyor ağzıma, sımsıkı yapışıp bırakmamışım bebeğimi, alkışlıyorlar hayata döndüğüm için, gazeteci teyzeler, yoksul severler...
Ustam tutuklanmış, kardeşlerim şoka girmiş, annemi babamı sorguya götürmüşler, ağabeyimde işkence izlerine rastlanmış, Hanımefendi türban getirmiş, hem bana hem bebeğime, alınmışım ailemden, ümitle bakabilecek miymişim geleceğe, kameralar üstüme çevrilmiş, gündemine oturmuşum ülkenin, reklam arası...
Mutlu Tönbekici'nin yazısının devamı için bakınız:
http://www.izmirizmir.net/bilesenler/forum/baslik.php?baslik_no=2284

