Jackie

“Jackie”, Kennedy'nin 1963 yılında Dallas'ta uğradığı suikastte yaşamını yitirmesinden sonra eşi Jacqueline'nin iki yıllık yaşamına odaklanıyor. Şili kökenli Pablo Larrain yönettiği ilk İngilizce filminde otobiyografik bir öyküyü parçalayarak, lineer bir anlatımdan uzak duruyor. Jackie'nin farklı durumlarını cenaze merasimi hazırlığı, Life dergisi muhabiriyle yaptığı röportaj, tören rahibine yaptığı iç dökmeler, Bobby Kennedy ve çocuklarıyla olan ilişkisi şeklindeki farklı fragmanları harmanlayıp, anlatıyor. Larrain en fazla Jackie'nin içindeki duyguyu yakalayıp, seyirciye aktarmaya gayret gösteriyor. Bunu büyük ölçüde başarırken, Jackie'de kariyerinin en parlak, en olgun performansını sergileyen Nathalie Portman'a da çok şey borçlu.

Böyle ağır bir travma sonrası, içindeki hüzün tüm bedenini sarmışken, First Lady'e yakışan dik duruşu nasıl sergileyecektir ? Kennedy ailesinin onurlu adını nasıl koruyacaktır? Larrain tüm bu kritik dönemeçlerde Jacqueline 'in dünyasını anlamaya, anlatmaya çalışıyor. Müziği ve sesi yoğun bir biçimde kullanarak, onun duygusal iniş çıkışlarına eşlikçi oluyor. Besteci Mica Levi'nin yoğun müziğini Camelot müzikalinin neşeli nağmeleriyle birleştiriyor. Suikastten bir hafta sonra Amerikalı gazeteci Theodore H.White'ın Jacqueline Kennedy ile yaptığı ve Life dergisinde yayımlanan ünlü söyleşi, Larrain için bir çıkış noktası olmuş. Bu söyleşide Camelot müzikalinden bahseden Jackie Kennedy JFK'nın dönemin ünlü müzikalini çok sevdiğini belirtiyor. Eşinin başkanlık sürecini müzikalin anlattığı Kral Arthur dönemiyle özdeşleştiriyor. Bu söyleşi merkezde konumlanırken, zaman akışını öne ve arkaya saran bölümler devreye giriyor.

Kameranın yakın plan izlemi Jackie'nin hüznünü, kararlılığını yakalamada son derece başarılı. Baştaki hüzün yerini yavaş yavaş kararlılığa bırakıyor. Bir süre sonra artık ne istediğini, kendisini nelerin beklediğini bilen bir Jackie Kennedy vardır.

Nathalie Portman, Oscar kazandığı “Siyah Kuğu”'daki performansının ötesine geçen bir oyunculuk gösteriyor. Oscar yarışında en yakın rakipleri Emma Stone ve Amy Adams'ın rol aldıkları filmlerin popülerliği Portman için dezavantaj olacak gibi... Bobby Kennedy'de kısa rolüne rağmen Peter Sarsgard etkileyici, akılda kalıcı..

Pablo Larrain anti biyografik bir sinema diliyle biyografik bir öyküye hayat vermiş. Farklı, kişisel bir yaklaşım.

Emin YEĞİNBOY

22.01.2017