Susi’nin son çýðlýðý- Özer Akdemir
Aþaðýdaki mektup Susi’den. Ya da, Özderelilerin deyimiyle “Çýlgýn Alman”dan. Evini, bütün olanaklarýný sokak hayvanlarýna açan, yaþamýný onlara adayan, komþulardan þikâyet gelince bütün birikimiyle hayvanlara küçük bir çiftlik yapan Susi Tierheim’dan. Koþullar öylesine zorlamýþ ki aþaðýdaki mektubu yazmak zorunda kalmýþ.
“Pes ettim” diyor. “Artýk hayvanlara yem, kum, saman alamýyorum. Kendim için bile yiyecek alamýyorum” diyor. Özdere’deki veteriner kliniðinde görüþtüðümüzde, ‘üflesen uçacak’ kadar zayýflýktaki sarýþýn kadýna, yanýndaki dostlarý bir þeyler yemesi için ýsrar ediyorlardý. Günde bir öðün yemek yediðini söylüyorlardý. Susi, kucaðýnda tek gözü kör kedi ile paylaþmýþtý ekmek arasý köftesini.
> Özer Akdemir'in yeni yazýsýný okumak için týklayýn

