Hamdolsun sana kadın

17 Mayıs 2014 14:22 / 1620 kez okundu!

 

 

Ey melek; varlık ile yokluğumun belirsizliğinden alıp götürdün beni. Hiç kimselere vaat edilmemiş yüreğinin cennetine, gönül sarayının el değmemiş gül bahçesine… Hem zamanım oldun hem mekânım. Bütün sanatların üstünde hangi ilahî kudretin sanatıyla işledin akıl ermez sevdamızı? Durmadan yakar kül edersin gönül bahçemizi ve ardından yeniden yeşertip has bahçeye çevirirsin yangın yeri yüreğimizi.

An olur avuçlarımın içindesin, an olur düşlerimden daha uzak. Hem ışığım hem karanlığım olursun, kurumuş duygularımın havzalarına şekerpare tadında akar durursun. Senden öncesi güneş doğmadı, ay görünmedi, yıldızlar sönüktü; hangi nurlu ışıkla aydınlatıverdin karanlıklarda kalan ruhumu?

Ey azizem; seninle başladı ezelim, seninle devam edecek ebedim. Cazibeli sunaklara kör bakar oldum, içimde depreşen arzular kuruyuverdi, iğrenç dürtülerimden arındım, şan şöhret, dünya ve dünya malına sırt çevirdim. Bütün taptıklarımdan hangi kutsal büyüyle kopartıverdin beni?

Ey derin gizemin dipsiz okyanusu kadın; maliki güzelliğin sınırsız aynası, ardındaki sırrı çekiversen tanrıların silueti kaybolur… Rahminden rahmanla dünyaya anlam verensin. Gözyaşlarında sevginin bereketini taşıyan kadın… Sen hem benim hem evrenin tek varisi, doğurgan anası… Hayatımın manası, hamdolsun, aşk olsun, her şey sana feda olsun kadın…

 

Şakir KADAN / İZMİR

12.05.2014

Son Güncelleme Tarihi: 18 Mayıs 2014 16:04

 

Bu yazıyı Facebook'ta paylaşabilirsiniz:
Facebook'ta paylaş
0
Yorumlar
Uyarı

Yorum yazabilmek için üye olmalı ve oturum açmalısınız.

Eğer sitemize üye değilseniz buraya tıklayarak hemen üye olabilirsiniz.

Eğer üye iseniz oturum açmak için buraya tıklayın.