"İhtiyacım Var!"

07 Ocak 2008 07:35 / 1416 kez okundu!

 

Pervin, 17-03-1988/Paris Noldunuz, hiç haberinizi alamıyoruz. Telefonlar bize gelince pahalı mı kaçıyor? Ayrıyeten mektup denilen nesneyi insanın becerememesi, yani bir kağıdın üzerine iki satır çiziktirip saçmalayamaması, insanlık adına hiç te iyi b



En son ise Konak Pier’de Remzi Kitabevi’nde ben içeride idim o ise vitrine bakıyordu. Dışarı çıktım “Hüsü naaber “diye o ise yine dudağında yamuk bir kıvrımla heyecansız, sakin…


Şimdi ise bir ölüm ilanı okuyorum uçakta. Alsancak Hocazade’de Cuma günü öğle namazında ahhh sevgili dostum Hüseyin Bahri Alptekin mi? Suzan Alptekin ilan vermiş.


Önce kardeşi Ercan 19 yaşında Çeşme yolunda öldü. Ardından baba Cemalettin amca kahrından şiir yaza yaza gitti. Ve Suzan Teyze şimdi de büyük oğlu Hüseyin’i gömüyordu. Ben uzaktaydım, cenazeye bile gidemiyordum.



"İhtiyacım var" dediği zaman yamuk bir gülücük yerleştirirdi gözlerine. Kısık kısık ve pasaklı bir surat ifadesi ile. Bazen onu bir bar kelebeği bazen de nüktedan bir Anadolu delikanlısı olarak algılardınız. Kısa boylu, tıknaz fiziği ile ilk başta çok da sempatik gelmezdi tanımayanlara. Gözlerinizi yaklaştırdığınızda ise sahici bir insanla tanışırdınız. Paris’e Sorbonne için giderken kalabileceği adres olarak arkadaşımız Pınar’la Uğur’un adresini vermiştik. Bilememiştik aylarca onlarda kalacağını. Filozofluk masteri yapacaktı. Önce Paris doktorası yapmıştı elbette. Hacettepe Felsefe bölümünü başarı ile bitirmişti. Sonradan Özgür arkadaşımız da onunla buluşacaktı oralarda. Onun yalnızlığını ve derin düşüncelerinin uzantısı olan bir cümlesini hatırlıyorum. Bu dünyanın keşmekeşi içinde her türlü hareketin ve kıpırdanmanın adı kendini araklamaktı. Dünyadan kendimizi çalabilmenin en büyük marifet olduğunu tekrarlardı sanki durmadan. Ve sonra gırgırla karışık her defasında “ihtiyacım var”, yazın derdi. “İhtiyacım Var” sevgi ve özlem dolu ve hatta kara mizahla karışık aramızdaki bir şifre gibiydi. Dostlukların var edilmesi için, sürebilmesi için…


Hüseyin Alptekin’in 50. yaşına yeni girdiği şu günlerimizde bize bıraktığı miras enstalasyonları, resimleri, tüm çiziktirmeleri veya diğer “saçmalamaları” değil, bence “ihtiyacım var” daki sahici söylemlerin duygusu…


Huzur içinde uyu sevgili dostum Hüsü, Biz hala kendimizi araklamaya çalışıyoruz.



Pervin Mısırlıoğlu 07-01-2008 Urla

 

Bu yazıyı Facebook'ta paylaşabilirsiniz:
Facebook'ta paylaş
0
Yorumlar
Uyarı

Yorum yazabilmek için üye olmalı ve oturum açmalısınız.

Eğer sitemize üye değilseniz buraya tıklayarak hemen üye olabilirsiniz.

Eğer üye iseniz oturum açmak için buraya tıklayın.