BU ŞEHİRDE KOCAYACAKSIN

18 Haziran 2010 01:26 / 2991 kez okundu!

 


İzmir, sana köy diyorlar. Sen hiç umursamıyorsun onları, hatta mutlusun da köy olmaktan. Sevmiyorsun büyük şehirlerin kaosunu, kirliliğini. Sabahları egzoz dumanıyla değil ekmek kokusuyla karşılamak istiyorsun herkesi. Sen öyle bir şehirsin ki, büyümüş ama bir tarafın hep çocuk kalmış.

Toprağına taşına basan tüm ayakları tanırsın. İşte bu koltuğunu altında veresiye defteriyle dükkânına giden bakkal Hasan amca, Alsancak'ta sipariş alan garson Fevzi, kitapçı Özden, Karşıyaka'da yazar Tarık Dursun K., Bademler köyünde çiftçi Osman emmi…

Alsancak'tan vapura bindim. Kendimi uçsuz bucaksız mavinin kollarına bıraktım. İzmir’in martılarına gevrek (simit değil) attım. Vapurun en arkasına geçip, arkamızdan bize yetişmeye çalışan köpüklere baktım. Bizler hayata, köpükler vapura yetişemiyordu. Yan tarafta oturan kızın elindeki radyodan bir müzik yükseliyordu. Tanıdık bildik bir müzik, rica ettim müziğin sesini açtı. Radyodan benim çok sevdiğim bir şiirin dizeleri şarkı olarak dökülüyordu. Ezginin Günlüğü grubunun Oyun albümünden Kavafis’in Şehir’i çalıyordu. “Yeni bir ülke bulamazsın. / Başka bir deniz bulamazsın / Bu şehir ardından gelecektir / Sen yine aynı sokaklarda dolaşacaksın / Aynı mahallede kocayacaksın”

Şehir, sokaklarıyla, deniziyle, insanıyla, duruşu olan yaşayan bir canlıdır. Şehir sözcüğü geçti zaman aklıma hemen Kavafis’in “Şehir” şiiri gelir. Bu şiiri birçok çeviriden okudum. Benim en çok sevdiğim çeviri 2003 yılında çıkan “Bir Başka Deniz Bulamazsın / Adam Yayınları” Cevat Çapan çevirisidir. Belki de başka çevirilerde kent olarak geçmesiydi beni rahatsız eden. Ben şehir sözcüğünü daha yakın ve içten buluyorum. Yıllar sonra bu kitap tekrar geçti elime aynı çeviri ama bu kez Helikopter yayınlarının muhteşem özel baskısıyla. Helikopter yayınları daha önce basılmış kitapları daha bir özenle ve itinayla okuyucuya sunuyor. Özel kâğıdı ve el işçiliği kırmızı boya ile kitaplar, yazarları, anlattıkları ve sunumuyla da kaliteli olduğunu gösteriyor. Kavafis’ten Yüz Şiir Bir Başka Deniz Bulamazsın – Kavafis / Helikopter Yayınları…

Bizler sokak aralarında, mahallelerde büyüdük, topumuz sürekli komşumuzun bahçesine kaçardı. O yüzdendir ki bizler, topunu komşusunun bahçesine kaçırdığında, bir elinde bıçak bir elinde topla "Keseyim mi ha? Keseyim mi?" diyerek, komşu büyükleri tarafından tehdit edilen bir dönemin çocuklarıyız...

Hafta sonu babalar günü. Bir babanın karşı koyamadığı tek şey kızının (çocuğunun) "Lütfen babacığım" diye başlayan/biten cümleleridir. Tüm babalara selam olsun...

Şehir / Konstantin Kavafis

"Bir başka ülkeye, bir başka denize giderim," dedin,
"bundan daha iyi başka şehir bulunur elbet.
Her çabam kaderin olumsuz bir yargısıyla karşı karşıya;
-bir ceset gibi- gömülü kalbim.
Aklım daha ne kadar kalacak bu çorak ülkede?
Yüzümü nereye çevirsem, nereye baksam,
kara yıkıntılarını görüyorum ömrümün,
boşuna bunca yıl tükettiğim ülkede."

Yeni bir ülke bulamazsın.
Bu şehir arkandan gelecektir. Sen gene aynı sokaklarda
dolaşacaksın. Aynı mahallede kocayacaksın;
aynı evlerde kır düşecek saçlarına.
Dönüp dolaşıp bu şehre geleceksin sonunda. Başka bir şey umma-
Bineceğin gemi yok, çıkacağın yol yok.
Ömrünü nasıl tükettiysen burada, bu köşecikte,
Öyle tükettin demektir bütün yeryüzünde de.


Murat Şahin


17.06.2010

 

Bu yazıyı Facebook'ta paylaşabilirsiniz:
Facebook'ta paylaş
0
Yorumlar
Uyarı

Yorum yazabilmek için üye olmalı ve oturum açmalısınız.

Eğer sitemize üye değilseniz buraya tıklayarak hemen üye olabilirsiniz.

Eğer üye iseniz oturum açmak için buraya tıklayın.