Demokratik olmayan bir ülkede yaşıyoruz. Demokrasinin bir gram içselleşememesinin ızdırabını çeken bizler, var olan iktidarların, varolagelen yapıyla mücadelesinin yanlışlarına, tuzaklarına, "çaresizliklerine", görgüsüzlüklerine, usulsüzlüklerine avukatlık yapamayız. Bugün yaşadıklarımızı, bu anlamda rasyonalize etme çabası da yok bence.

"GÜNLERİM" adlı şarkımın içindeki sesleri, sözleri, hisleri, hanımeli ve yasemin kokularını, 24 Ocak 1993'de kalemi durdurulan ama yurt sevgisiyle dolu düşünceleri durdulamayan Değerli Yazarımız UĞUR MUMCU'ya ithaf ediyor ve tüm saygıdeğer arkadaşlarımla paylaşmak istiyorum...

Türker Alkan, Radikal gazetesinde yazılarını zevkle okuduğum bir hocam. Emekli Orgeneral Tuncer Kılınç bir televizyon programında Avrupa Birliği’ne girmemize karşı olduğunu ve aynı zamanda da Doğu Bloğu dağıldıktan sonra işlevsiz kalan NATO’dan da çıkılması gereğini söyleyince, Alkan hoca da birkaç gün bu konuyu işledi. “Türkiye AB’ye girmesin,” demenin nasıl bir Atatürkçülük olduğunu da sorguladı. Alkan, AB’ni her şeye rağmen savunan bir bilim insanı hiçbir zaman olmadığı gibi bazen Hoca’nın AB’ne fazla yüklendiğini bile düşünmüşümdür. 

Son günlerde aklımızı karıştıran en önemli sorulardan birisi doğal mı organik mi? Bir çoğumuz bu iki kavramı birbirine karıştırıyoruz. Acaba doğal ne demek?

Şaşkınlığımın sessizliğinde; her dilin konuştuğu, düşüncelerin birbirine kılıç olduğu, fırtınaların bir şeyleri bir daha eskisi gibi olmayacak şekilde savurduğu ortamları izleyerek yaşamaya çalışırken, tanrının bana lutfu olduğunu düşündüğüm mesleğimin önemini daha iyi kavrıyorum.

1 yıl önce 26 Eylül’de yitirdiğimiz sevgili İbrahim'in hayattayken yazmaya başladığı, ancak bitiremediği yaşam öyküsünü bölümler halinde yine kendi köşesinden yayımlıyoruz. Rahat uyu İbrahim, seni hiç unutmuyoruz ve asla yalnız değilsin.

Haydi söyleyin bana, yemeğiniz bitince ne yaparsınız?
 
Timur Ugan’ın sımsıcak “Sevgili Noel Baba” yazısını okuyunca, yıl bitmeden, ben de biz Giritliler yemeği nasıl bitiririz sizlerle paylaşmak istedim. Hoş elbette, başlangıç yemekleri, esas tabaklar derken, iyi yaşam mutfağında sıra çoktan son tabaklara geldi bile.

Desinformasyon* ile tam bir kargaşa yaşıyoruz. Ergenekon, Darbe epeyce de hamaset. Vehmedilen çıkarlar doğrultusunda fütursuzca yalanlar etrafa yayılıyor. Sağlam alt yapı ile sakince olaya bakınca bile sap ve samanın ayrılması güç bir süreçten geçiyoruz...

TÜSİAD’ın başına Ümit Boyner’in gelmesi beni çok sevindirdi. Ümit Hanım’ın ne kadar özgürlükçü ve demokrat bir zihniyet yapısına sahip olduğunu iyi biliyorum. İlk konuşmasında da özgürlükçü-demokrat perspektifinin ipuçlarını verdi zaten kendisi.

“Belirli bir noktadan sonra geri dönüş yoktur. Bu noktaya erişmek de gerekir. ” (Franz KAFKA) Susurluk olayındaki başrollerden birini milletvekili bir aşiret reisi üstlenmişti. Hastaneye kaldırıldığında, devletin güvenlik güçleri yokmuşç

Sevgili Rüzgar Enerjisi Dostları,

Kısa bir aradan sonra 9. Dunya Rüzgar Enerjisi Konferans ve Sergisi için 15-17 Haziran 2010 tarihlerinde İstanbul'da Haliç Kongre Merkezi'nde biraraya geliyoruz.

"Altın Bir Ses İçin Altın Bir Kulağa İhtiyaç Yoktur" diyen Müzik Arısı T.Yavuz Erkilet hemen ardından "Bilgi olmadan ilgi olmaz... İyi bir müzik sistemi yaratmak güvenli müzik dinleyebilmek için öncelikle anlayışımızı değiştirmeliyiz. Bunları pahalı, sade

Sarı bir zarfla gelmişti haber... Doğu illerinden birinin, hiç adını duymadığım bir ilçesine, Edebiyat öğretmeni olarak atandığım yazıyordu içinde... Sevincimi anlatamam... Ritimsiz atan bir yürekle, günlerce beklemiştim bu haberi...

İktidar savaşı, gitgide sertleşerek kıran kırana sürüyor. Bugün “ İktidar Savaşında Erzurum-Erzincan Meydan Maharebesi” başlıklı bir yazı yazmaya niyetlenmişken, yeni gelişmeler kafamıza balyoz gibi inince, konu olmasa bile yazı değişti. Önümüzdeki günlerde iktidar savaşının taraflarının yeni hamlelerine tanık olabiliriz.

Uzun yıllar geçti. Toprağın her silkelenişinde okuduğumuz bilgiyle ışığın çoğaldığını anladık. Alana her yıl yeniden gelen öğrencilerin gittikçe büyümesi bilginin işiydi. Fark etmemek, hayata haksızlık olurdu. Defalarca ismini yollardan silmeye çalıştılar olmadı.

80 yıllık yaşamına çok şey sığdırabilmiş ender sanatçılardan biridir Abidin Dino… Resim, yazı, senaryo, öykü, yönetmenlik alanlarında kalıcı eserler bırakan ve kendini sürekli geliştirebilen bir kişi düşünün. 

"Bırak bahçen olsun aşk, put kesilmesin... 
Yemyeşil bir ağaç dalında, 
tatlı ve taze özünden 
hiç bir şey kaybetmesin..."

Hayatta bir oyuncular var, bir de seyirciler!
Oyuncular, hayattan ne istediklerini bilen, neyi gerçekleştirmek istediklerini bilen ve ayağa kalkıp yaşamın içine girerek oynayanlardır. 

Ülke gündemi çok yoğun, Erzincan Başsavcısı’nın tutuklanması üzerine, HSYK’nın aldığı kararlar, yargı bağımsızlığı- yargı bürokrasisi, hukukun üstünlüğü-hukukçunun üstünlüğü, yargının tarafsızlığı – yandaş yargı vb tartışmalar gündemimizi kapladı. Bunların yanında bir konunun sürekli gündemimizde olması gerekiyor; insanın da içinde bulunduğu canlıların yaşamının sürdürülebilmesi, dünyanın havası, suyu, toprağı, iklimiyle yaşanabilir olması, yaşamın sürdürülebilirliği.

On dokuz yıllık geleneğini sürdürerek yine bugüne dek ülkemizde hiç sahnelenmemiş bir oyun olan “Şölen” le 20. Yaş’ını kutluyor Tiyatro Stüdyosu… Bu sayede de İrlandalı yazar Moira Buffini ile ülkemiz seyircisini tanıştırmış oluyor…

İnsanlar genel olarak, kendi kabiliyetlerini aşma ve mümkün olana hükmedebilme egosunu, asırlar boyunca taşımışlardır, genetik ve kalıtsal miraslarında. Fakat hiçbirisi, elde edilenlerin tamamının, kişiye ait olduğu düşüncesinden ve yönetilen bütün birimlerin, kişi için var olduğu iptidasından daha tehlikeli değildir.

“Çocuklarıma Mektuplar”a Giriş
Yetişkinlerden umudumu kestiğim günden beri çocuklarla beraberim. Sağlıklı, mutlu, başarılı yetişkinliğin temelinin erken çocukta atıldığını bildiğimiz için çocukluk üstüne; “çocukların biz yetişkinlerden ne beklediği” üstüne yıllardır kafa yorar, okur, uğraşır dururum. Çocuklarla beraber olmaktan da son derece memnunum.

Aşağıdaki metin, 1 Haziran 2009'dan bu yana Batman'da çıkan ve 13 ile dağıtım yapan Duruş Gazetesinin kültür sanat editörü Hasret Birsel'in benle geçen hafta internet üzerinden yaptığı, bugün, gazete yazı işlerinin "yayın politikalarına uygun olmadığı için" yayınlamama kararı verdiğini öğrendiğim röportajın tam metnidir.

Türkiye sivilleşiyor, yani teçhizatsız yürüyüş koluna geçiyor, normalleşiyor. Asker Siyasete müdahale alışkanlıklarını terk etme yolunda. Bundan böyle;, darbe teşebbüsüyle ve darbelerle Siyasete müdahil olunmayacak oyunlarıyla, andıçlarla, muhtıralarla, milli güvenlik siyaset belgesine karışmakla arp. Ancak ...

Sabancı Üniversitesi Eğitim Reformu Girişimi'nden İzmir doğumlu Neyyir Berktay, İzmir'i son ziyaretini yazıya dökmüş. İzmir'in yaşayan kalbini, o kalbin sönmemiş ateşini anlatıyor. İzmir'den umutlu olmak için çok nedenimiz vardı ama artık bir başka nedenimiz de var; Neyyir bundan böyle izmir, İzmirlilik ve belki eğitim ile ilgili yazılarıyla bizimle olacak. İşte ilk yazısı...